Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Υπόθεση "απόβλητα τυροκομείων" μέρος 1ο


Η περιφέρεια Θεσσαλίας είναι από τις μεγαλύτερες τυροκομικές περιφέρειες της χώρας, τόσο από πλευράς όγκου παραγωγής όσο και πλήθους τυροκομικών μονάδων. Τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει επίσης να καθιερώσει ονομασίες προέλευσης (πχ. “Τρικαλινό”, “Φέτα Ελασσόνας”) ως συνώνυμα πολλές φορές και ποιότητας. Είναι λοιπόν αυταπόδεικτο ότι η παραγωγή τυριών αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας συνεισφέροντας επίσης στην οικονομική υγεία και της πρωτογενούς παραγωγής, άμεσα ή έμμεσα, καθώς εμπλέκεται στην κτηνοτροφία και στην καλλιέργεια κτηνοτροφικών φυτών.
Πόσο υγιής όμως είναι ο κλάδος της τυροκόμισης σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις του απέναντι στο κοινωνικό σύνολο;
Όσοι γνωρίζουν καταστάσεις, εύκολα θα φτάσουν στο συμπέρασμα ότι όλη αυτή η ανάπτυξη γίνεται σε βάρος του περιβάλλοντος και έμμεσα της υγείας των πολιτών και σε βάρος της κοινωνίας από την πλευρά της κατασπατάλησης πόρων.
Γίνομαι σαφής. Κατά τη διαδικασία παραγωγής φέτας, μυζηθρών και άλλων τυριών, παράγεται ποσότητα βιομηχανικού νερού που ανάλογα με τον τρόπο ή το είδος των παραγόμενων τυριών, ονομάζεται τυρόγαλο ή απόγαλο. Το βιομηχανικό αυτό νερό όσο παραμένει εντός της παραγωγικής αλυσίδας δεν είναι παρά νερό που περιέχει προϊόντα. Από τη στιγμή που το νερό εγκαταλείψει το τυροκομείο, είναι απόβλητο με ιδιαίτερα υψηλό ρυπαντικό φορτίο και δυσκολία στην επεξεργασία του. Η δυσκολία αυτή, καθώς η τυροκόμιση είναι περιοδική παραγωγική διαδικασία, γίνεται μεγαλύτερη έως αδύνατη με κλασσικές μεθόδους επεξεργασίας λυμάτων.
Παρότι η αδυναμία αυτή ήταν γνωστή σε όσους ασχολούνται με την μελέτη και την κατασκευή εγκαταστάσεων βιολογικής επεξεργασίας αποβλήτων αλλά και στις αρμόδιες υπηρεσίες, εντούτοις αρκετά τυροκομεία έχουν “φορτωθεί' με άχρηστες μονάδες επεξεργασίας υψηλότατου μάλιστα κόστους. Αρκετά, γιατί τα υπόλοιπα διαχειρίζονται με αδιαφανείς διαδικασίες τα απόβλητά τους. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τεράστιες ποσότητες απόγαλου και τυρόγαλου καταλήγουν κάθε χρόνο σε ρέματα, ποτάμια, λίμνοδεξαμενές, δρόμους, ανάστροφες γεωτρήσεις, παλιά λατομεία, χωράφια και αλλού, προκαλώντας ανυπολόγιστου κόστους περιβαλλοντικές καταστροφές.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, έχει ξεκινήσει μια ατέρμονη συζήτηση ανάμεσα στην τοπική αυτοδιοίκηση και στους τυροκόμους ή στην πολιτεία και σε αυτούς η οποία συζήτηση θα έπρεπε να καταλήξει σε λύση του σοβαρότατου προβλήματος. Δυστυχώς, η συζήτηση αυτή δεν έχει καταλήξει πουθενά και το πρόβλημα εξακολουθεί να υφίσταται. Τελευταία, μάθαμε ότι μια βιομηχανική μονάδα εγκαταστημένη στην περιοχή της Καρδίτσας η οποία ήταν μια διέξοδος επεξεργασίας του απόγαλου και του τυρόγαλου, ουσιαστικά έχει κλείσει ή έστω αναστείλει τις δραστηριότητές της! Είναι απαράδεκτο να κλείνουν όσοι φροντίζουν το περιβάλλον ενω την ίδια στιγμή κερδίζουν εις βάρος μας οι ρυπαντες!
Με την νέα διοικητική δομή της χώρας, το βάρος των περιβαλλοντικών ελέγχων έχει πέσει στην περιφέρεια η οποία καλείται πλέον να λύσει το χρονίζον πρόβλημα. Με την διάχυση της γνώσης και τις νέες τεχνολογίες και στον τομέα της επεξεργασίας των αποβλήτων, λύσεις υπάρχουν και μάλιστα περισσότερες ίσως των τριών.
Η δική μου πρόταση είναι
      1. Να αναλάβει το ΥΠΕΚΑ εντός μηνός από σήμερα να έχει καταλήξει στην πρόταση τριών ή τεσσάρων τεχνολογιών επεξεργασίας αποβλήτων.
      2. Η Περιφέρεια αφού ενημερώσει τους τυροκόμους, να τους καλέσει εντός μηνός, δηλαδή μέχρι 30 Απριλίου, να καταλήξουν σε αποφάσεις.
      3. Μέχρι 15 Μαίου να έχουν αναζητηθεί πόροι χρηματοδότησης, εάν υπάρχουν και
      4. Τον Ιούνιο να γνωρίζουμε όλοι ότι η λύση του προβλήματος έχει δρομολογηθεί με τον καλύτερο τρόπο.
Σε επόμενη ανάρτησή μου θα παρουσιάσω αναλυτικά μεθόδους επεξεργασίας των αποβλήτων τυροκομείων έτσι ώστε η κοινωνία να γνωρίζει το πρόβλημα και τις λύσεις και οι αρμόδιοι να βοηθηθούν στις συζητήσεις τους.

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

Αυτοκριτική

Τι μας πότισαν άραγε;  Με ποιον τρόπο μας έπεισαν ότι μπορεί να ειναι ήρωες ή άξιοι μίμησης ηγέτες  που ποδηγετούν το λαό τους στο όνομα της επανάστασης; Σε ποια ένστικτά μας πόνταραν ώστε να σηκώνουμε ψηλά τα πορτραίτα ανθρώπων όπως ο Καντάφι ή ο Στάλιν ή ο Μάο; Σε ποια ανεμελιά των 18 μας χρόνων έχτισαν την λατρεία του μίσους και της βίας; Σε ποια ανάγκη να ανήκουμε κάπου στηρίχθηκαν για να υψώσουν σε βάθρα σκυλιά σαν τον Τσάβες, τον Αραφάτ, τον Μιλόσεβιτς, τον Κάστρο;
                Παρακολουθήστε την αιμάτινη γραμμή και ανακαλύψτε την αρχή της. Κι ο Χίτλερ και ο Στάλιν, στο όνομα του λαού έδρασαν. Το ίδιο κι ο Σαντάμ Χουσεϊν, κι ο Χαφέζ Αλ Άσσαντ και δεκάδες άλλοι που μας δόθηκαν σαν παραδείγματα. Στο όνομα του λαού αλλά χωρίς τον λαό.  Ένα τεράστιο ψέμα χτισμένο σε κορμιά αθώων.
                Από ποιον να ζητήσουμε συγχώρεση όλοι εμείς που κατά καιρους αποκαλέσαμε «σύντροφο» τον φονιά; Ποια αυτοκριτική και ποια εξομολόγηση θα συνοδέυσει το δάκρυ που κυλάει για τους νεκρούς που κείτονται στους δρόμους της Τρίπολης;
                Είναι καιρός να ξαναδούμε τη ζωή μας από την αρχή. Είναι καιρός να ξαναδώσουμε καινούριους ορισμούς σε λέξεις. Καινούριο περιεχόμενο σε έννοιες.  «Αριστερός, προοδευτικός, αλληλεγγύη, σοσιαλισμός, ελευθερία, δημοκρατία».
                Καληνύχτα σύντροφοι  

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Έξοδος


Έχουν δίκιο οι εργαζόμενοι να αντιδρούν ή να αντιστέκονται σε μια σειρά συγκεκριμένων μέτρων ή στο σύνολο των αλλαγών που συμβαίνουν γύρω τους.  Δεν είναι καθόλου εύκολο να αποδεχτούν ότι σχεδόν όλα αυτά πάνω στα οποία έχτισαν τη ζωή τους ή σχεδίασαν το μέλλον τους, δεν υπάρχουν πια. Άνθρωποι ανασφαλείς στο σήμερα και χωρίς προοπτική για αύριο είναι όχι απλά ,η δημιουργικοί αλλά μπορεί να γίνουν καταστροφικοί.
Έχει δίκιο μια πολύ μεγάλη μερίδα του λαού να αντιδρά στα μέτρα και στις αλλαγές.  Κανείς δεν αποδέχεται κάτι το οποίο δεν κατανοεί παρά μόνο με την άκριτη πίστη και η πολιτική απέχει από το να είναι θρησκεία. Πως λοιπόν να αποδεχτεί τη διάλυση της  ζωής του, χωρίς μάλιστα να υπάρχει συγκεκριμένος πραγματικά ένοχος τον οποίο να ψέξει;  Πως να αποδεχτεί τα γεγονότα που έρχονται με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ικανότητά του να αφομοιώνει ή να ερμηνεύει, και ταυτόχρονα να υποψιάζεται ότι και ο ίδιος ίσως να έχει μερίδιο ευθύνης;
Είναι κατανοητή, εξηγήσιμη και δικαιολογημένη και η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου.
Τι υπάρχει όμως στον αντίποδα αυτών; Τι πράττουν οι πολιτικοί, οι άνθρωποι του πνεύματος και της επιστήμης;  Τι πράττουν οι οικονομικά δυνατοί Ε, λοιπόν, η μεγαλύτερη απογοήτευση έρχεται ακριβώς από αυτούς. Ανίκανοι να κατανοήσουν την κρισιμότητα των στιγμών και να μπουν μπροστά σε κάθε προσπάθεια ανάκαμψης, επιδεικνύουν μεγαλύτερο πανικό – αυτοί, οι καπετάνιοι  - από τους επιβάτες. Οι αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες  εντολές ή προτάσεις πολλαπλασιάζουν την απογοήτευση, την οργή, την αγανάκτηση.
Τι χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο τόπος;
Ανυπακοή λένε οι μεν, πλήρη υποταγή στις απόψεις μας οι δε. Όχι κύριοι. Αυτός ο τόπος χρειάζεται ό,τι χρειάζεται και ο λαός του. Από κάπου να πιαστεί και σε κάτι να πιστέψει. Δεν θα του προσφέρει αυτό η ανυπακοή. Αντίθετα, θα του εκτονώσει στιγμιαία την οργή ενώ ταυτόχρονα θα την πολλαπλασιάζει γιατί θα αντιλαμβάνεται ότι δεν του λύνει τα προβλήματα. Επειδή όμως και η οργή έχει όρια, στο τέλος και όσο δεν χορταίνει, οδηγεί στην απάθεια, την παράδοση, την αδιαφορία, την αντικοινωνικότητα.  Στην ανυπακοή στοιχηματίζουν όλοι οι αποτυχημένοι αριστεροί, οι ξεμωραμένοι και ύστεροι εθνοπατριώτες και νεοορθόδοξοι μαζί με όλο το συνονθύλευμα των «ανθρώπων του πνεύματος» που άνδρωσε και έχτισε η ανάπηρη σκέψη του ΚΚΕ μεταπολεμικά στην Ελλάδα.  Όχι, δεν χρειάζεται ανυπακοή ο τόπος.
Σκληρή οικονομία και αποδοχή των όσων αποφασίζουμε, λένε οι άλλοι. Όχι κύριοι. Πως να αποδεχτεί κάποιος άκριτα τις αποφάσεις σας όταν μάλιστα γνωρίζει ότι εσείς τον οδηγήσατε ως εδώ; Σας εμπιστεύθηκε στο παρελθόν, γιατί να το ξανακάνει τώρα;
Ο τόπος και ο λαός χρειάζεται σκοπό, κύριοι.  Χρειάζεται να πιστέψει ότι μπορεί να γκρεμίσει όλα όσα έγιναν λάθος μέχρι τώρα αλλά μπορεί και να χτίσει κα΄τι καλύτερο στη θέση του. Ο λαός θέλει κάποιος να τον κάνει να πιστέψει ότι η πολιτεία, οι πολιτικοί και οι άνθρωποι του πνεύματος εργάζονται ώστε ποτέ ξανά να μην ξαναβρεθούμε σε αυτή τη θέση. Θέλει να πιστέψει ότι όλοι μα ΟΛΟΙ υπηρετούν τον σκοπό με τον καλύτερο τρόπο. Ότι όλοι θυσιάζουν ανάλογα και αναλογικά προνόμια και όχι μόνο.
Ο τόπος δεν αντέχει ανισότητες στην κατανομή των βαρών. Δεν αντέχει μακριές περιόδους εσωτερικής αστάθειας, δεν αντέχει λογικές εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων ομάδων με δύναμη, δεν αντέχει λογικές ψηφοσυλλογής και κομματικά συμφέροντα. Δεν αντέχει επιχειρηματίες που με πρόφαση την κρίση προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, δεν αντέχει αεριτζήδες και κρατικοδίαιτους. Δεν αντέχει πανεπιστημιακούς και ακαδημαϊκούς που εξυπηρετούν εαυτούς και την οικογένεια, που παράγουν γνώση μόνο όσο και όταν συνδέεται άμεσα με τη μασέλα και την τσέπη τους.
Ο τόπος δεν θα ανεχτεί επί μακρόν λαϊκισμούς και χάιδεμα αυτιών. Δεν θα ανεχτεί διαφθορά ούτε σπατάλες. Δεν θα ανεχτεί πολιτικούς που είναι τόσο « κοντά στο λαό» όσο απαιτείται για να του κλέψουν την ψήφο.

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Μια ανάκληση με παρεπόμενα.


  Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου του ΥΠΕΚΑ : "Μετά από έλεγχο της νομιμότητας από την Ειδική Γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΥΠΕΚΑ της Απόφασης της Δ/νσης ΠΕΧΩ 589/25-02-10 της Περιφέρειας Πελοποννήσου,με την οποία εγκρίθηκε η Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση και Αξιολόγηση (ΠΠΕΑ) για την ίδρυση (από μετεγκατάσταση) της δραστηριότητας «Βιομηχανική Μονάδα πυρηνελαιουργείου» της εταιρείας ΑΦΟΙ ΚΟΥΦΑΚΗ ΑΒΕ σε γη υψηλής παραγωγικότητας στο Ν. Αργολίδας, διαπιστώθηκαν τόσο από την Ειδική Γραμματεία όσο και από το Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης σημαντικές παραβάσεις με αποτέλεσμα την ανάκληση της με την υπ’ αρ. 5549/16-12-2010 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου .

  Συγκεκριμένα, η μετεγκατάσταση της αναφερόμενης μονάδας εγκρίθηκε σε γη υψηλής παραγωγικότητας, χωρίς να έχει ακολουθηθεί η διαδικασία αλλαγής χρήσης της έκτασης, πριν από την έκδοση της απόφασης ΠΠΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 24 του Ν. 2945/2001 και ως εκ τούτου η Ειδική Γραμματεία έκρινε τη σχετική απόφαση μη σύννομη.

  Το εν λόγω πυρηνελουργείο είχε απασχολήσει και στο παρελθόν την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος καθώς μετά από έλεγχο είχε διαπιστωθεί σειρά παραβάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και είχε γίνει εισήγηση για την επιβολή προστίμου."

Τα ερωτήματα που εγείρονται από την ανάγνωση του Δελτίου Τύπου και αφορούν τον υπογράφοντα την απόφαση τέως Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου και νυν Γ.Γ. Αποκεντρωμένης  Διοίκησης Αιγαίου, Φώτη Χατζημιχάλη, πολλά. Όπως, για παράδειγμα, αφού ήξερε για τα προβλήματα που σχετίζονται με την συγκεκριμένη μονάδα, υπέγραψε την απόφαση λίγες μόνο ημέρες πριν παραδώσει στον εκλεγμένο περιφερειάρχη; Όλοι εμείς που τον γνωρίζουμε προσωπικά, περιμένουμε απαντήσεις.

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Φυτοφάρμακα: μπροστά σε λύση;


Κοντά  5 χρόνια πριν, στην προσπάθειά μου να βρω τρόπους μείωσης της ρύπανσης των υδάτων στη Θεσσαλία, και θεωρώντας ότι τα φυτοφάρμακα συνεισφέρουν σημαντικά σε αυτή τη ρύπανση, είχα την ιδέα της δημιουργίας μικρώνν και φθηνών σταθμών  πλύσης των ψεκαστικών τωναγροτών.. Η σκέψη κόλλησε στην αυστηρότητα της νομοθεσίας σχετικά με εγκαταστάσεις επεξεργασίας τοξικών ή επικίνδυνων αποβλήτων. Παρ’ όλο που μοιάζει τραγική ειρωνεία, ο νομοθέτης έχει απόλυτο δίκιο να είναι αυστηρός. Η τοπική υψηλή συγκέντρωση και συμπύκνωση ουσιών επικίνδυνων όχι μόνο για το περιβάλλον αλλά και για την ίδια την ανθρώπινη ζωή, πρέπει να διέπεται από αυστηρότατους κανόνες. Η υιοθέτηση όμως τόσο αυστηρών κανόνων θα ανέβαζε το αρχικό κόστος  εγκατάστασης, το κόστος λειτουργίας αλλά και το κόστος διαχείρισης των υπολειμμάτων.
Αρκετά χρόνια αργότερα, σε κάποια συζήτηση συνεργάτης μου μου ανέφερε τη σκέψη του για διαχείριση κενών συσκευασιών φυτοφαρμάκων.  Έκτοτε και μέχρι σήμερα, έχουμε εξελίξει τη μέθοδο από πλευράς τεχνογνωσίας σε βαθμό που να είμαστε έτοιμοι για πιλοτική εφαρμογή της σε πραγματικές συνθήκες πεδίου. Είμαστε σίγουροι για τα άριστα αποτελέσματά της. Έχουμε σχεδιάσει επίσης τη διαδικασία ολοκληρωμένης διαχείρισης των συσκευασιών ώστε να μπορεί να συνδυαστεί αρμονικά με τις τυχόν άλλες δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας και την υιοθέτηση  πρακτικών υγιεινής και ασφάλειας των χρηστών φυτοφαρμάκων.
Είμαστε πεπεισμένοι ότι τους επόμενους δυο μήνες θα είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε την πιλοτική εφαρμογή της μεθόδου μας σε δύο τουλάχιστον Δήμους της χώρας με σημαντικό πρόβλημα από την ανεξέλεγκτη απόθεση κενών συσκευασιών φυτοφαρμάκων στη φύση.
Είμαστε πεπεισμένοι επίσης ότι θα βρεθεί ο τρόπος συνεργασίας και αλληλοσυμπλήρωσης με πρωτοβουλίες άλλων ομάδων που εργάζονται στην ίδια κατεύθυνση με εμάς.
Το 2012, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλούνται να παρουσιάσουν εθνικά σχέδια διαχείρισης φυτοφαρμάκων. Ίσως να είναι η μοναδική φορά που η χώρα μας, όχι απλά θα έχει καλύψει έγκαιρα την υποχρέωσή της, αλλά θα βγει μπροστά από πολλές άλλες και, γιατί  όχι; , να εξάγει τεχνογνωσία.

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Νόμοι ανεφάρμοστοι, κοινωνία σε διάλυση

Του Γιάννη Στουραϊτη, Διευθυντή Γαστρεντερολογικού Γενικού Νοσοκομείου  Ρόδου, από το site:  protagon




Μήπως σας καταπιέζει κανείς εκεί που ζείτε, στο περιβάλλον, την εργασία ή το σπίτι σας και δεν σας αφήνουν να καπνίζετε; Ελάτε να καπνίσουμε μαζί στο νοσοκομείο της Ρόδου! Πράγματι! Θέλετε να καπνίσετε και να μην σας ενοχλήσει κανείς ; Ελάτε στο Νοσοκομείο μας !Θέλετε να κάνετε ένα τσεκ-απ ; Ελάτε σ’ εμάς, και περιμένοντας τα αποτελέσματα, μοιρασθείτε μαζί με τους δικούς μας καπνιστές τα τσιγαράκια σας! Θέλετε το νεογέννητο μωρό σας να σκληραγωγηθεί, αναγκάζοντάς το να πάρει τις πρώτες ανάσες της ζωής του, μέσα στα χνώτα των νοσοκομειακών και εξωνοσοκομειακών καπνιστών ; Ελάτε σ’ εμάς ! Εμείς ξέρουμε !Θέλετε να κάνετε ένα τσιγαράκι για να «στανιάρετε» μετά το τεστ κοπώσεως ; Ελάτε στο φιλικό μας περιβάλλον ! Θέλετε να χειρουργηθείτε και να μην χάσετε ούτε μισό γραμμάριο νικοτίνης  (και λοιπών καρκινογόνων), μέχρι να μπείτε στην αίθουσα του χειρουργείου ; Θα φροντίσουν γι’ αυτό οι καπνιστές μας τόσο στην αίθουσα όπου θα σας υποβάλουν σε  προνάρκωση, όσο και μετά, στην αίθουσα ανάνηψης!
Θέλετε να διεκπεραιώσετε διοικητικά θέματά σας; Δεν υπάρχει καταλληλότερο περιβάλλον για σας από τα ντουμανιασμένα, μπαρουτοκαπνισμένα γραφεία μας ! Μάλιστα, όσο περισσότερο ντουμάνιασμα χρειάζεστε, τόσο να πλησιάζετε τους χώρους των υψηλά ισταμένων εκπροσώπων των θεσμικών μας οργάνων !
Θέλετε να επισκεφθείτε τους νοσηλευόμενους συγγενείς σας ; Μην διστάσετε να καπνίσετε, όσο και όπου θέλετε ! Έτσι κι αλλιώς, κανείς δεν θα σας κάνει να νοιώσετε άβολα - ούτε καν η συνείδησή σας ! Θέλετε να συναντήσετε τους γιατρούς μας για ενημέρωση στα γραφεία τους ; Καπνίστε ελεύθερα τα τσιγάρα σας μαζί τους. Θα νοιώσετε πολύ πιο κοντά ο ένας στον άλλον ! Τέλος, διαφημίστε μας και στους τουρίστες μας. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Δεν πρέπει να χάσουμε ούτε έναν από αυτούς. Εξηγείστε τους ότι μπορούν να αισθάνονται άνετα στην χώρα της φιλοξενίας και της ασυδοσίας. Ενθαρρύνετέ τους να καπνίσουν μαζί μας, όπου κι αν βρίσκονται. Έτσι κι αλλιώς γι αυτούς θα είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία, και είμαστε βέβαιοι ότι έτσι θα στηρίξετε και την «βαριά μας βιομηχανία» (Μόνο να μην το μάθουν και οι γείτονες, «τα κορόιδα, οι Τούρκοι») 
Προς άρσιν τυχόν παρεξηγήσεων, οι χώροι που αναφέρονται στα παραπάνω, δυστυχώς καθόλου φανταστικά, σενάρια, επελέγησαν ενδεικτικώς και χωρίς ειδική στόχευση. Δεν μπορούμε πια, και δεν πρέπει, ν’ αναφερόμαστε αορίστως στα πέριξ ημών συμβαίνοντα. Πολύ περισσότερο διότι, έχοντας ορκισθεί ότι θα ξεμπροστιάζω όλους  ανεξαιρέτως  τους ανενόχλητους και ενοχλητικούς, παρανόμως καπνίζοντες, δεν θέλω να χάσω την αξιοπιστία μου, μη τηρώντας τον όρκο μου, κι ας χάσω (βαρύ το τίμημα), κάποιους φίλους μου. Θέλω να σταματήσω να ντρέπομαι που δουλεύω σ’ αυτό το Νοσοκομείο, σ’ αυτό το νησί, σε αυτήν την χώρα. Για να πω, όμως και του στραβού το δίκιο, ήμουν παρών όταν ο δραστήριος και φιλότιμος Διοικητής μας ανάρτησε Πράξη Διοικητού δια της οποίας «…αποφασίζεται η απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς χώρους του Νοσοκομείου, για όλους ανεξαρτήτως, προκειμένου να διαφυλάξουμε το ύψιστο αγαθό της υγείας…» και «…ανατίθεται στο προσωπικό ασφαλείας του Νοσοκομείου να προβαίνει σε συχνούς περιοδικούς ελέγχους και να ενημερώνει άμεσα τις αρχές για παραβάτες προκειμένου να επιβληθούν τα προβλεπόμενα πρόστιμα…».
Και για να μην μείνει μόνο στα λόγια ο ακούραστος Διοικητής μας, πάλι ενώπιων μου, κάλεσε το Τηλεφωνείο και διέταξε τους υπαλλήλους του, να ανακοινώνουν από τα μεγάφωνα του Νοσοκομείου, σε τακτά χρονικά διαστήματα το παρακάτω κείμενο :
«Σας υπενθυμίζουμε ότι το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά σε όλους ανεξαιρέτως τους χώρους του Νοσοκομείου. Οι παραβάτες θα διώκονται, όπως επιβάλλει ο Νόμος, με επιβολή προστίμων».
Και πάλι, ο Διοικητής μας δεν σταμάτησε εκεί, γεγονός που τον τιμά ιδιαίτερα (καταντήσαμε να αποδίδουμε τιμές στα θεσμικά πρόσωπα για τα αυτονόητα). Κάλεσε, πάλι  ενώπιων μου, τον Υπεύθυνο των «Σεκιουριτάδων» και του έδωσε την εντολή να προβαίνει σε ελέγχους, να καταγράφει τα στοιχεία των παραβατών, και να του φέρει ένα χαρτί με τα ονόματά τους, για να το προωθήσει εκείνος στις αρμόδιες Αρχές. Εδώ πρέπει να πω ότι ο «Σεκιουριτάς» επέδειξε ταχύτατα αντανακλαστικά, (τι σεκιουριτάς θα ήταν άλλωστε;), και περισσό ρεαλισμό, διατυπώνοντας με νόημα την εξής διευκρινιστική ερώτηση : «Ισχύει και για το Προσωπικό ; » Έχω την πεποίθηση ότι όσο είδαμε, εσείς κι εγώ, το μαγικό χαρτί με τα ονόματα των παραβατών, άλλο τόσο το είδε κι ο Διοικητής μας.
Όσο για τους τηλεφωνητές μας, από την επόμενη κιόλας μέρα της εντολής, «έκαναν την ανακοίνωση γαργάρα»! Όταν τους ρώτησα γιατί «κάνουν την πάπια», μου απάντησαν ότι είχαν χάσει το χαρτάκι με το κείμενο της ανακοίνωσης. (Αυτή η εφευρετικότητα που επιστρατεύουμε στα ζόρια είναι αξιοθαύμαστη). Μια και δυό, λοιπόν πάω και τους φέρνω δέκα (10) κόλες Α4 με τυπωμένο το «απολεσθέν» κείμενο.  (Πού να χάσεις 10 κόλες Α4, όλες μαζί, δε γίνεται!).
Ξανά «γαργάρα» η ανακοίνωση : Πεισματάρης εγώ, τους ξαναρωτώ : «Γιατί εκθέτετε ανεπανόρθωτα τον Διοικητή μας, μη εφαρμόζοντας την εντολή του;» Η επόμενη εφευρετική απάντηση ήταν : «Είχαμε μεγάλο φόρτο εργασίας και δεν περίσσευε χρόνος για ανακοινώσεις» Χρονομέτρησα την ανάγνωση του κειμένου και, αργά, αργά μου πήρε 12 δευτερόλεπτα να την διαβάσω. Άντε αυτοί να την διαβάζουν πιο αργά από εμένα, και να τους πάρει 20 δευτερόλεπτα. Στο μεταξύ, σχεδόν όλοι οι χώροι του Νοσοκομείου συνεχίζουν ν’ αναδίδουν την μπόχα της τσιγαρίλας. Πού ; Σε ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ !
Ρε, σαν δεν ντρεπόμαστε λίγο !  Το ζήτημα είναι πολύ απλό : Ρίξτε 20 πρόστιμα, αλλά ρίξτε τα, μην «κάνετε ότι τα ρίχνετε» σαν να παίζουμε όλοι μαζί τις κουμπάρες. Και, κυρίως, σταματήστε, παίζοντας, να υποτιμάτε την νοημοσύνη μας!
Ο κ. Περιφερειάρχης, και οι περί αυτόν αρμόδιοι, πόσο μπορούν να υπερηφανευθούν για αυτήν την τριτοκοσμική κατάσταση του Νοσοκομείου μας, και πόσο είναι διατεθειμένοι, αγνοώντας το «πολιτικό κόστος», να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες και να βάλουν μία τάξη, εφαρμόζοντας τον Νόμο; Και, πού είστε, όχι το δοκιμασμένο κόλπο «στέλνουμε κλιμάκιο ελέγχου, και πριν το στείλουμε, ειδοποιούμε τηλεφωνικώς ή άλλως πως, έτσι ώστε να μην βρεθούν παραβάτες επ’ αυτοφώρω», διότι το έργο το έχουμε δει πλειστάκις και, τώρα πια, θα σας κράξουμε αγρίως και δημοσίως. Το ίδιο ερώτημα και η ίδια υποσημείωση τίθενται και στον κ. Δήμαρχο και τους περί αυτόν !
Τέλος, εκκρεμεί μία απάντηση από τους αξιότιμους κ.κ. Πρωθυπουργό & Υπουργό Υγείας της Ελλάδος στο ακόλουθο ηλεκτρονικό μήνυμα που τους έστειλα στις 04-02-2011 :
«Αξιότιμοι κ.κ. Πρωθυπουργέ και Υπουργέ Υγείας,
Σας καταγγέλλω ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, όπου υπηρετώ με την ιδιότητα του διευθυντού του Γαστρεντερολογικού Τμήματος, το κάπνισμα λαμβάνει χώρα σε όλους τους χώρους, (ακόμη και στο χειρουργείο, και στο παιδιατρικό), από διοικητικούς, γιατρούς, νοσηλευτές, ασθενείς (!) και επισκέπτες.
Δυστυχώς καπνίζουν πάρα πολλοί από τα ανώτερα στρώματα της ιεραρχικής πυραμίδος, σε όλες τις βαθμίδες.
Ισχύει απελπιστικά το ρητό "Βάλαμε τους λύκους να φυλάν' τα πρόβατα".
Όλες οι ενέργειές μου για την καταπολέμηση του θλιβερού φαινομένου που μας εκθέτει όλους, έχουν πέσει στο κενό. Κανένας αρμόδιος δεν εκτελεί το ελεγκτικό έργο του και κανείς δεν εφαρμόζει τα, από τον νόμο προβλεπόμενα, κατασταλτικά μέτρα. Ούτε ένα πρόστιμο !
Το 1142 κοροϊδεύει την κοινωνία (τους μη καπνιστές).
Οι "σεκιουριτάδες", ωσαύτως.
Το ποτήρι ξεχείλισε με την απαράδεκτη στάση του Επιθεωρητού Υγείας ο οποίος ήρθε στο Νοσοκομείο μας για να διενεργήσει τους απαιτούμενους ελέγχους κι έχει "ντουμανιάσει", με την ανοχή (για να μην πω τις ευλογίες), των υπολοίπων, το γραφείο το οποίο χρησιμοποιεί.  Επαναλαμβάνω : Επιθεωρητής Υγείας σε Νοσοκομείο!
Η ταπεινή μου πρόταση : Φροντίστε να πέσουν λίγα πρόστιμα (καμιά εικοσαριά, νομίζω,  αρκούν). Αλλά να πέσουν στ ' αλήθεια, όχι "να κάνουμε ότι ρίχνουμε πρόστιμα"...
Θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα αν με ενημερώνατε σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες θα προβείτε.
Απελπισμένος και χιλιοταλαιπωρημένος μη καπνιστής (και όχι αντικαπνιστής),
με τιμή, Γιάννης Στουραΐτης»
Στ’ αλήθεια, πολύ θα ήθελα να ξέρω πόσο ακόμη ρεζίλεμα μπορούν ν’ αντέξουν οι, λεγόμενοι, Αρμόδιοι ;
(Γιάννης Στουραΐτης, Διευθυντής Γαστρεντερολογικού Γεν. Νοσ. Ρόδου, πρόεδρος Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Ρόδου)

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Άρωμα εκλογών - οσμή παροχών

            Θεωρούσα ότι αυτή η κυβέρνηση προσπαθεί να πολιτευτεί με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Συνυπολογίζοντας την κρισιμότητα των στιγμών που διέρχεται η χώρα, νόμισα ότι, επιτέλους, θα δούμε να ασκείται μια πολιτική που θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματική λύση. Πίστευα – και εξακολουθώ να πιστεύω – ότι το μόνο που πρέπει να επιδιώξουμε και για το οποίο θα πρέπει να κάνουμε όσες θυσίες απαιτηθούν, είναι να διαμορφώσουμε εκείνες τις συνθήκες ώστε ποτέ ξανά να μην βρεθούμε στην ίδια θέση που είμαστε σήμερα. Πίστευα ακόμη ότι αυτή η κυβέρνηση θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση: του εκσυγχρονισμού του κράτους και των δομών του, της εξυγίανσης όλων των θεσμών της πολιτείας και του πολιτεύματος, της νομιμότητας, της ισότητας απέναντι στο νόμο, της πάταξης της διαφθοράς, κ.τ.λ.

            Στη διάρκεια των 17 μηνών της διακυβέρνησης έγιναν πολλά. Κύρια, κλήθηκε ο εργαζόμενος λαός και οι συνταξιούχοι σε σημαντικές θυσίες. Σημαντικά επλήγησαν και πολλοί – πάρα πολλοί – άλλοι κλάδοι. Οι θυσίες αυτές όμως είχαν στόχο την σωτηρία της πατρίδας και γι’ αυτό αυτή η κυβέρνηση δεν εισέπραξε ούτε ανάλογες της βαρύτητας των μέτρων αντιδράσεις ούτε βρέθηκε πίσω σε δημοσκοπήσεις.

            Τελευταία, παρατηρώ πολύ νερό να πέφτει στο κρασί υπουργείων. Δωράκια δίδονται απλόχερα σε ισχυρές συντεχνίες με ιστορικούς δεσμούς με την εξουσία (Μηχανικοί, Δικηγόροι) ενώ την ίσια στιγμή η κυβέρνηση και οι ίδιοι υπουργοί, δεν κάνουν βήμα πίσω όταν έχουν απέναντί τους τίποτα «κατώτερους» φορτηγατζήδες ή και φαρμακοτρίφτες που δεν έχουν ισχυρό λόμπι. Την αυστηρότητά τους κάποιοι την εξάντλησαν στους μισθούς των 800 ευρώ και στις συντάξεις της πείνας και κανείς δεν μιλάει. 

            Δεν ξέρω, αλλά αυτά τα δωράκια μου μυρίζουν εκλογές, κι αν υποψιαστώ ότι κάποιοι υπουργοί ξαναυποθηκεύουν το μέλλον της χώρας προκειμένου να επανεκλεγούν, θα τους πρότεινα να φυλάνε τα νώτα τους όταν κυκλοφορήσουν στην έδρα τους: το μουλάρι κάνει υπομονή αλλά όταν κλωτσήσει, πονάει πολύ!