Σενάρια επιστημονικής φαντασίας

Ήταν να μην αρχίσει η Νομαρχία Λάρισας να κλείνει επιχειρήσεις. Μετά την ανακοίνωση για την αναστολή λειτουργίας της Βιοκεράλ για μη συμμόρφωση στους όρους λειτουργίας της, ήρθε η ώρα και της επιχείρησης επεξεργασίας των ζωικών λιπών να κλείσει.

Ύστερα λοιπόν από ελέγχους πολιτών στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις όπου διαπιστώθηκε ότι αυτές λειτουργούν παράνομα συνήλθε το ΚΕΠΕ (Κέντρο Ελέγχου Περιβάλλοντος), εξέτασε το οπτικοακουστικό υλικό των ηλεκτρονικών ΜΜΕ και τις αναφορές των δημοσιογράφων και αποφάσισε την διακοπή λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Έτσι λειτουργεί πιά η Νομαρχία Λάρισας. Δεν έχει υπαλλήλους, δεν έχει υπηρεσίες. Τους ελέγχους τους κάνουν πολίτες και της αναφορές τις συντάσσουν δημοσιογράφοι.

Το μοντέλο αυτό διοίκησης είχε δοκιμαστεί πρόπερσι στην περίπτωση των σφαγείων Ολύμπου. Εκεί, μια βδομάδα αφού πέρασε το κλιμάκιο ελέγχου της Νομαρχίας και τα βρήκε όλα καλά, σε έλεγχο που δενεργήθηκε από τους Πολίτες, διαπιστώθηκε σωρεία παραβάσεων! Μετά από το γεγονός αυτό, ο Νομάρχης αποφάσισε να κλείσει το σφαγείο μέχρις ότου αυτό συμμορφωθεί στα όσα η νομοθεσία και οι όροι λειτουργίας του επιτάσσουν.

Ακολούθησε η περίπτωση της Βιοκεράλ όπου πάλι οι ελεγκτές της Νομαρχίας είχαν επισκεφθεί και ελέγξει επανειλημμένα το χώρο της βιομηχανίας και τα βρήκαν όλα άψογα (εκτός ίσως από το απεριποίητο γκαζόν και μια σπασμένη λάμπα). Οι καταραμένοι όμως Πολίτες ανακάλυψαν ξανά ότι τίποτα δεν ήταν εντάξει και ότι η βιομηχανία παραβίαζε σχεδόν το σύνολο των όρων που αφορούν στα εναλλακτικά – όπως τα ονομάζει – καύσιμα.

Τώρα πια ο Νομάρχης ήταν σίγουρος. Δεν χρειάζεται πια τις υπηρεσίες του αφού τη δουλειά τους την κάνουν οι Πολίτες! Έμενε μόνο το περιστατικό με το πετρέλαιο στον Πηνειό ώστε να καταλήξει οριστικά. Τώρα δεν μένει παρά το τυπικό κομμάτι της διάλυσης των ελεγκτικών μηχανισμών και της απόλυσης όλων των υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτούς.

Εν τω μεταξύ, σαφείς αιχμές κατά της πολιτικής ηγεσίας της Νομαρχίας αφήνουν σε δηλώσεις τους οι υπό απόλυση εργαζόμενο, καθώς διατείνονται ότι η μέχρι τώρα δράση τους δεν ήταν απλά σε γνώση αλλά γινόταν κατόπιν εντολής των πολιτικών τους προϊσταμένων.

Πετρελαϊκός Οπτάνθρακας

Η φωτιά που ξέσπασε πριν λίγες ημέρες (7/8/2010) στον Ασπρόπυργο και συγκεκριμένα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας POLYECO, φαίνεται να δρομολογούν ή να επιταχύνουν εξελίξεις στο χώρο της διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων αλλά και της ανακύκλωσης γενικότερα. Είναι νωπές οι καταγγελίες από χείλη υψηλόβαθμων πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων του ΥΠΕΚΑ περί εκτεταμένου λαθρεμπορίου ιδίως επικίνδυνων αποβλήτων τα οποία μετά από διάφορες διαδρομές κατέληγαν είτε σε κλιβάνους χωρίς προδιαγραφές είτε σε χωράφια και παλιά λατομεία.

Η εταιρεία του «πράσινου» (πολιτικά αλλά και περιβαλλοντικά) επιχειρηματία είναι η μεγαλύτερη και ισχυρότερη στο χώρο.

Λέγεται ότι στο ντόμινο της υπόθεσης με τα επικίνδυνα απόβλητα και τη διακίνησή τους ανά την Ελλάδα θα «πέσει» και πιόνι στα περίχωρα της Λάρισας. Πιόνι που έχει απασχολήσει πολλές φορές στο παρελθόν και την πόλη και εμένα προσωπικά.

Οψόμεθα.

Ήρθαν οι αρμόδιοι να καθαρίσουν

4 ημέρες μετά το συμβάν της ρύπανσης με πετρελαιοειδή και η κατάσταση σήμερα έχει ως εξής: Το ότι στη ράμπα Δασοχωρίου – Κουλουρίου το νερό ιριδίζει ακόμη παρά την έντονη ροή του ποταμού, συνηγορεί στην άποψη ότι έχουμε να κάνουμε με μαζούτ χωρίς να αποκλείεται οποιαδήποτε άλλη πιθανότητα.

Επειδή ο υπεύθυνος του εργοστασίου μίλησε για αμέλεια, να πούμε τα εξής: Ο αγωγός που εκβάλει στον Πηνειό και ο οποίος είναι αδειοδοτημένος είναι η έξοδος του συστήματος επεξεργασίας αποβλήτων. Θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να έχει καμιά σχέση με καύσιμα. Πως τα καύσιμα κατέληξαν σε αυτόν; Είναι δυνατό να χαρακτηριστεί «ατύχημα»; Μόνο με συνειδητή ανθρώπινη παρέμβαση μπορεί να έχουν καταλήξει τέτοιες ποσότητες καυσίμου στον Πηνειό.

Άκουσα χθες ότι ο ιδιοκτήτης της υπεύθυνης για τη ρύπανση εταιρείας, βοήθησε στη συλλογή του ρύπου από το ποτάμι και τις όχθες με φτυάρια και κουβάδες. Την όλη διαδικασία ΠΟΙΟΣ την επέβλεπε; Τα συγκεντρωμένα απόβλητα που βρίσκονται; Γνωρίζουν ελπίζω όσοι συμμετείχαν στην διαδικασία ότι αυτού του είδους τα απόβλητα έχουν χαρακτηριστεί ως επικίνδυνα και απαιτείται ειδικός χειρισμός.

Έμαθα ότι ο Δήμαρχος Λάρισας - στα όρια του Δήμου έγινε η ρύπανση – δήλωσε ξεδιάντροπα ότι είχε μέσα και τεχνογνωσία ο Δήμος να βοηθήσει στην προσπάθεια απορρύπανσης αλλά δεν του ζητήθηκε η συνδρομή! Ντροπή είναι λίγο να πει κανείς… Εντάξει ρε Δήμαρχε, οι άλλοι δεν στο ζήτησαν. Εσύ, την πρόσφερες τη βοήθειά σου ή το έπαιξες «βαρύ πεπόνι» σε βάρος του ποταμού;

Όλοι εμφανίστηκαν στο χώρο εκτός από τους υπηρεσιακούς ή πολιτικούς παράγοντες  της περιφέρειας. Ούτε από τη διεύθυνση  περιβάλλοντος ούτε από τη διεύθυνση υδάτων. Κρίμα, γιατί η απορρύπανση υδάτων από επικίνδυνα απόβλητα είναι δική τους αρμοδιότητα.

Σε ότι αφορά τις επιπτώσεις, η ροή νερού που ευτυχώς υπάρχει θα μειώσει σημαντικά τις συνέπειες αλλά θα τις απλώσει στο χώρο. Σε μαιανδρισμούς του ποταμού όπου η ταχύτητα θα μειώνεται, το πρόβλημα της ρύπανσης θα είναι εντονότερο και στη βλάστηση. Στους ζωντανούς οργανισμούς, οι επιπτώσεις θα φανούν πολύ αργότερα…

Για τα υπόλοιπα θέματα και ειδικά ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΜΜΟΛΗΨΙΑ, ο Νομάρχης κάνει την πάπια. Κλασσικά...

Πετρέλαιο στον Πηνειό - μέρος τελευταίο

Δελτίο Τύπου                           Λάρισα, 7/8/2010

 Ύστερα από τηλεφώνημα κατοίκων της περιοχής, τέσσερα μέλη του συλλόγου μας μεταβήκαμε την Παρασκευή 6 Αυγούστου το μεσημέρι στον Πηνειό ποταμό, στο ύψος της ράμπας που ενώνει τους οικισμούς Κουλουρίου του Δήμου Λάρισας και Δασοχωρίου του Δήμου Γιάννουλης όπου διαπιστώσαμε την εκτεταμένη ρύπανση της περιοχής από ελαιώδη παχύρρευστη ουσία που μύριζε και έμοιαζε στην όψη και την υφή με πετρελαϊκό προϊόν. Στο χώρο εκτός από κατοίκους των οικισμών, βρισκόταν και κλιμάκιο της Νομαρχίας που είχε φτάσει επιτόπου αρκετά νωρίτερα. Σε ερώτησή μας αν είχαν εντοπίσει την πηγή της ρύπανσης ή αν είχαν πάρει δείγματα από το υλικό απάντησαν αρνητικά και στα δύο.

Αφήσαμε τους «αρμόδιους» να κάνουν εικασίες και αμέσως τηλεφωνήσαμε στον στρατό, να εξετάσει την πιθανότητα η ρύπανση να προέρχεται από διαρροή αγωγού καυσίμων της δικαιοδοσίας του και ταυτόχρονα ξεκινήσαμε την αναζήτηση της πηγής της ρύπανσης. Μετά από μια και πλέον ώρα κουραστικής αναζήτησης, επιτέλους και σε απόσταση 3,5 χιλιομέτρων ανάντη της ράμπας, εντοπίσαμε τον αγωγό ο οποίος ρύπαινε το ποτάμι. Ειδοποιήσαμε τον στρατό, που εν τω μεταξύ είχε φτάσει στην περιοχή και το κλιμάκιο της Νομαρχίας. Υπάλληλος της Νομαρχίας δήλωσε ότι ο συγκεκριμένος αγωγός ανήκε σε παρακείμενη βιομηχανία επεξεργασίας ζωικού λίπους και αποτελούσε την έξοδο του βιολογικού καθαρισμού. Ύστερα από αυτό αποκλείσαμε το ενδεχόμενο του ατυχήματος καθώς ο βιολογικός καθαρισμός έπ’ ουδενί συνδέεται με δεξαμενές καυσίμων  ή σχετίζεται με καύσιμα και καταλήξαμε στην συνειδητή ρύπανση. Στην άρνηση των αρμοδίων να καλέσουν την αστυνομία, καθώς η παράβαση εμπίπτει στην αυτόφωρη διαδικασία, το κάναμε εμείς.

Δείγματα από το υλικό πήρε ο στρατός και θα τα εξετάσει, η αστυνομία έφτασε ύστερα από μισή περίπου ώρα αλλά οι υπεύθυνοι της ρύπανσης είχαν φύγει κλείνοντας το εργοστάσιο.

Το περιστατικό θεωρείται από τα σημαντικότερα σε ότι αφορά την έκταση και το είδος της ρύπανσης και αναμένεται να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα σε πτηνά και ψάρια στην περιοχή.

Επειδή η ιστορία με την αντιμετώπιση του Πηνειού και από τους αρμόδιους καταντά πλέον ανέκδοτο, ζητάμε ΑΜΕΣΑ απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα:

Πόσες φορές ελέγχθηκε η συγκεκριμένη βιομηχανία και τι πρόστιμα της επιβλήθηκα τα τελευταία 5 χρόνια;

Ποιος, με βάση ποιες μελέτες και σε εφαρμογή ποιων νόμων έδωσε άδεια για την εκτεταμένη αμμοληψία στην αριστερή όχθη του Πηνειού στο ύψος του παραποτάμιου δάσους στο Δασοχώρι;

Ποιος, με βάση ποιες μελέτες και σε εφαρμογή ποιων νόμων κατασκευάζει πρόχειρο φράγμα μέσα στην κοίτη του Πηνειού;

Γνωρίζει η Νομαρχία ή ο Δήμος ή η Περιφέρεια για την αποψίλωση του παραποτάμιου δάσους στη δεξιά όχθη του Πηνειού, στην πλημμυρίτιδα ζώνη και από το ύψος του αντλιοστασίου του ΤΟΕΒ Πηνειού ως το Κουλούρι;

Έκανε κάποιες έρευνες ο οποιοσδήποτε προκειμένου να εντοπίσει όσους καίνε συστηματικά και καταπατούν το παραποτάμιο δάσος;

Ελπίζουμε σε απαντήσεις 

Ο πολύπαθος Πηνειός έχει τώρα ΚΑΙ πετρέλαιο!

Μας τηλεφώνησαν κάποια στιγμή το πρωί της Παρασκευής.
-Ελάτε, στον Πηνειό υπάρχει μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό.
Για να είμαι ειλικρινής δεν μου φάνηκε σοβαρό το θέμα. Πετρελαιοκηλίδα στον Πηνειό; Μάλλον επηρεάστηκαν από την BP και τον κόλπο του Μεξικό. Εν πάση περιπτώσει, υποσχεθήκαμε να πάμε αμέσως μετά την συνάντησή μας με το Νομάρχη Μαγνησίας. Στη 1:15 το μεσημέρι ξεκινήσαμε και μετά περίπου μισή ώρα είχαμε φτάσει στο χώρο όπου θα βρίσκαμε την πετρελαιοκηλίδα. Η εικόνα που αντικρίσαμε καθώς κατηφορίζαμε το χωματόδρομο προς την κοίτη του ποταμού και τη ράμπα που συνδέει τους οικισμούς Δασοχωρίου και Κουλουρίου ήταν η παρακάτω
Το μαύρο σημάδι στο κέντρο της φωτογραφίας και η έντονη μυρωδιά πτητικού υδρογονάνθρακα δεν άφηναν καμιά αμφιβολία: ναι, είχαμε να κάνουμε με κάποιου είδους πετρελαιοκηλίδα. Κάποιος είχε παροχετεύσει μέσα στο ποτάμι σημαντική ποσότητα πετρελαιοειδούς που είχε εξαπλωθεί σε μήκος δεκάδων μέτρων από όσα μπορούσαμε να δούμε από το σημείο όπου βρισκόμασταν και έφτανε τουλάχιστον μέχρι το (παράνομο) πρόχειρο φράγμα που κατασκευαζόταν την στιγμή εκείνη μέσα στην κοίτη του Πηνειού. Η ποσότητα της ουσίας ήταν τέτοια που μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ένα ατύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα να πέσουν στο ποτάμι μερικά έστω βαρέλια πετρελαίου ή πίσσας, αλλά ότι υπήρχε κάποια πηγή συνεχούς παροχέτευσης μεγάλης

ποσότητας από την ουσία. Στην περιοχή, μαζί μ’ εμάς ήταν και κλιμάκιο υπαλλήλων της Νομαρχίας χωρίς εξοπλισμό ούτε διάθεση για δειγματοληψία. Από ότι μάθαμε το κλιμάκιο είχε αρκετή ώρα εκεί. Αποφασίσαμε να ελέγξουμε το χώρο με σκοπό να εντοπίσουμε (αυτονόητο) την πηγή της επικίνδυνης για τη ζωή στο ποτάμι ρύπανσης. Η εικόνα του ποταμού που αντικρίσαμε από το ύψος της όχθης απεικονίζεται στην τρίτη φωτογραφία
Φαίνεται καθαρά πως η ουσία έχει απλωθεί σε όλο σχεδόν το σώμα του ποταμού. Ύστερα από μερικά μέτρα και αφού διαπιστώσαμε ότι στην αριστερή κοίτη θα ήταν αδύνατο να προχωρήσουμε, μεταφερθήκαμε απέναντι. Περπατήσαμε το ποτάμι για περίπου 4 χιλιόμετρα αναζητώντας την πηγή της ρύπανσης. Διαπιστώσαμε ότι τα τραύματα στο σώμα του ποταμού δεν ήταν μόνο τα προφανή. Αμμοληψίες με το πρόσχημα της διευθέτησης της κοίτης ακριβώς πάνω σ’ έναν μαιανδρισμό. Μια φανταστική αμμώδης παραλία μέσα σ’ ένα παραποτάμιο δάσος περίπου 100 στρεμμάτων δίπλα στο Δασοχώρι; Ναι! Α! και το μισό δάσος, καμένο είτε από καταπατητές είτε από κτηνοτρόφους. Φυσικά, σκουπίδια παντού! Κι εκεί δίπλα να δουλεύει το μηχάνημα για την ανακατασκευή του παράνομου φράγματος του ΤΟΕΒ Πηνειού! Και στην απέναντι μεριά, στην δεξιά όχθη, από την μεριά του Κουλουρίου, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα… Δέντρα κομμένα με τις ρίζες καμένες ώστε να μην ξαναφυτρώσουν, τα πάντα καμένα και οργωμένα. Οι καταπατητές σε πλήρη δράση πάνω στην όχθη του ποταμού λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη της Λάρισας. Εικόνες ντροπής.

Φτάσαμε περπατώντας μέσα από σκουπίδια, στάχτες, μπάζα, αποκαΐδια μέχρι το αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ χωρίς να καταφέρουμε να εντοπίσουμε τίποτα. Στο μεταξύ διάστημα, την όλη μας προσπάθεια παρακολουθούσαν μέσα από το αυτοκίνητό τους την περισσότερη ώρα τα μέλη του κλιμακίου της Νομαρχίας. Λόγω της ποσότητας των καυσίμων, και επειδή γνωρίζαμε ότι κάπου εκεί υπάρχει αγωγός καυσίμων του στρατού, φροντίσαμε να ειδοποιηθεί. Περπατώντας προς τα πίσω ξανά και μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα επιτέλους βρήκαμε τον αγωγό!
Μέλος του συλλόγου κατέβηκε την απότομη όχθη μέχρι το επίπεδο του αγωγού και φωτογράφισε το εσωτερικό του, όπου φαίνεται καθαρά ότι από εκεί μεταφέρθηκαν οι υδρογονάνθρακες στο ποτάμι.
Ειδοποιήσαμε τόσο το κλιμάκιο της Νομαρχίας όσο και το στρατό που είχε ήδη φτάσει στην περιοχή και τους καλέσαμε να κατέβουν στην όχθη. Ο υπάλληλος της Νομαρχίας μας δήλωσε ότι ο ίδιος γνώριζε την ύπαρξη του αγωγού ο οποίος ανήκε σε εταιρεία επεξεργασίας ζωικών λιπών και αποτελούσε την έξοδο της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων της βιομηχανίας. Προφανώς, κάποιοι καθάρισαν δεξαμενές καυσίμων και χρησιμοποίησαν
τον αγωγό για να μεταφέρουν τους ρύπους στο ποτάμι. Αφού είχαμε και τις μαρτυρίες τόσο του στρατού όσο και του κλιμακίου της Νομαρχίας, ζητήσαμε από τον υπάλληλο της Νομαρχίας να καλέσει την αστυνομία ώστε να συλλάβει τον υπεύθυνο της βιομηχανίας και να δικαστεί με την αυτόφωρη διαδικασία. Μετά την άρνησή του να το κάνει, καλέσαμε εμείς την αστυνομία. Κι ενώ το κλιμάκιο της νομαρχίας πήγαινε στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας, οι στρατιώτες ζήτησαν να τους οδηγήσουμε σε σημείο της κοίτης όπου η συγκέντρωση της ουσίας ήταν μεγάλη. Τους οδηγήσαμε στη ράμπα που ενώνει το Κουλούρι με το Δασοχώρι από όπου πήραν δείγματα.

Στην επιστροφή μας, μετά από 15-20 λεπτά, συναντήσαμε το περιπολικό της αστυνομίας και μαζί πήγαμε ως τη βιομηχανία όπου έκπληκτοι διαπιστώσαμε ότι και το κλιμάκιο της Νομαρχίας είχε φύγει αλλά και η βιομηχανία είχε εκτάκτως κλείσει! Το έκτακτο του κλεισίματος το βεβαίωσε και οδηγός φορτηγού που κατέφθασε εκείνη τη στιγμή με σκοπό να ξεφορτώσει πρώτες ύλες όπως έκανε κάθε Παρασκευή «τέτοια ώρα, ίσως και αργότερα» όπως δήλωσε παρουσία και των αστυνομικών. Τότε συνειδητοποιήσαμε πόσο λάθος ήταν να συνοδεύσουμε όλοι μας τους στρατιώτες στο σημείο δειγματοληψίας και να μην μείνει ένας έστω πίσω.

Επαναστατικός Συντηρητισμός: το ελληνικό παράδοξο

            Συχνά – πυκνά στις πολιτικές μας - και όχι μόνο - συζητήσεις χρησιμοποιούμε τους όρους προοδευτικός ή ριζοσπάστης και συντηρητικός χωρίς να έχουμε μπει καν στον κόπο να τις ορίσουμε καθώς θεωρούμε τη σημασία τους αυτονόητη. Είναι όμως; Ναι, είναι, στον ίδιο βαθμό που είναι ορισμένη και η έννοια «αριστερός». Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας έχει μια υποκειμενική ιδέα του τι σημαίνει να είσαι αριστερός, προοδευτικός, ριζοσπάστης και αν κάποιος «χωράει» σ’ αυτήν, είναι αν όχι τότε είναι δεξιός και συντηρητικός. Οπότε αν φίλος μου παρουσιάζει κάποιον τρίτο και τον περιγράφει σαν αριστερό ή προοδευτικό, αυτόματα αποκλείω την περιγραφή σαν άχρηστη πληροφορία.

            Θεωρώ τίμιο να δώσω τον προσωπικό μου ορισμό της έννοιας «προοδευτικός» πριν προχωρήσω.

            Προοδευτικός λοιπόν είναι αυτός που επιδιώκει και δέχεται αλλαγές σε νόμους, ήθη, έθιμα, απόψεις, ιδέες, θεσμούς, κοινωνικές δομές που στόχο έχουν τον θωράκιση της ελευθερίας, της ισονομίας, των ίσων ευκαιριών, της γνώσης, του αλληλοσεβασμού. Ο συντηρητικός ορίζεται σε αντιδιαστολή με τον προοδευτικό: είναι ο λιγότερο επιδεκτικός σε αλλαγές, όποιες κι αν είναι αυτές: από την ώρα που πιάνει δουλειά, το χρώμα στο βρακί του μέχρι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Αν τον προοδευτικό τον "φτιάχνουν" οι αλλαγές, ο συντηρητικός αρρωσταίνει σε βαθμό να γίνεται ακόμη και βίαιος κατά όσων τις επιδιώκουν ή τις προωθούν.

            Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι κατά κανόνα συντηρητική. Οι περισσότεροι από εμάς δύσκολα δεχόμαστε αλλαγές. Μπορεί στα λόγια να τις υποστηρίζουμε αλλά όταν συμβαίνουν, νοιώθουμε να χάνεται η γη κάτω απ’ τα πόδια μας.  Δεν χρειάζεται δα και κάποια ειδική ανάλυση για να γίνει αυτό φανερό. Καμιά ριζοσπαστική ιδέα δεν έγινε εύκολα αποδεκτή παρά μόνο όταν κατά περίπτωση συγκέντρωνε εκείνη την κρίσιμη μάζα υποστηρικτών ώστε να αποτελέσει καθεστώς. Αυτή η διαδικασία είναι σχεδόν πάντα ιδιαίτερα επίπονη και χρονοβόρα. Ο προσεκτικός αναλυτής, ο κοινωνιολόγος ή ο ερευνητής της ψυχολογίας των μαζών θα πει ότι αυτό είναι φυσικό: Αυτοί που στηρίζουν τις υπάρχουσες δομές, τα τηρούμενα ήθη και έθιμα είναι η πλειοψηφία της κοινωνίας. Όσοι θέλουν να τα αλλάξουν έστω και λίγο είναι πάντα η μειοψηφία. Η μετακίνηση από το πολύ στο λίγο στις μάζες είναι δύσκολο γιατί κάποιοι νομίζουν ότι διακυβεύεται το «ανήκειν» κι αυτό είναι που κρατά την κοινωνία ζωντανή (είμαστε ομαδικά ζώα οι άνθρωποι).

            Όλες οι κοινωνίες είναι λοιπόν συντηρητικές, άλλες περισσότερο κι άλλες λιγότερο. Οι πιο αναπτυγμένες κοινωνίες – και αυτό έχει εύκολη εξήγηση – είναι οι λιγότερο συντηρητικές.

            Προφανώς η δική μας, η ελληνική, είναι αρκετά συντηρητική παρά τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από πολιτικά κόμματα ή ιδεολογικές ομάδες. Τείνω μάλιστα να αποδεχτώ ότι τα πλέον συντηρητικά κομμάτια της κοινωνίας είναι αυτά που με τυμπανοκρουσίες διαλαλούν την προοδευτικότητά τους. 

Κοιτάς τον Φωτόπουλο και χάνεις τον Μυτιληναίο;

Την ανακοίνωση του Ομίλου αφιερώνω στους συνδικαλιστές του Φωτόπουλου, στην ΕΤΕ ΔΕΗ. Ο αντιπερισπασμός πέτυχε;


ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
04/08/2010
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ - ΔΕΗ
Η διοίκηση της ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Α.Ε. – ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ενημερώνει το επενδυτικό κοινό ότι οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη ΔΕΗ και την κατά 100% θυγατρική εταιρεία μας "ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ Α.Ε.", κατέληξαν σε ένα πλαίσιο συμφωνίας βάσει του οποίου οι δύο πλευρές θα προχωρήσουν στην υπογραφή νέας σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας ανάμεσα στην ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ και τη ΔΕΗ.
Η συμφωνία προβλέπει την προμήθεια της ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ από τη ΔΕΗ για 4.710 ώρες ηλεκτρικής
ενέργειας ετησίως με τιμολόγιο 40,7 €/ΜWh ενώ τις υπόλοιπες ώρες η ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ θα καλύπτει τις ανάγκες της αυτοπρομηθευόμενη.
Ο χρονικός ορίζοντας ορίζεται σε 25 έτη, υπάρχει όμως πρόνοια για επαναπροσδιορισμό των όρων
μετά την 31/12/2013, ανάλογα με τις τότε υπάρχουσες συνθήκες στην αγορά ενέργειας και των
δικαιωμάτων ρύπων CO2. Τέλος ρυθμίζεται η οφειλή της ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ προς τη ΔΕΗ με κοινά
αποδεκτούς όρους.
Πρόκειται σαφώς για μια πολύ θετική εξέλιξη καθώς η εξεύρεση αμοιβαία επωφελούς λύσης κατόπιν
ελεύθερων διαπραγματεύσεων εξομαλύνει οριστικά τις σχέσεις ανάμεσα στο μεγαλύτερο
καταναλωτή Ηλεκτρικής Ενέργειας στην Ελλάδα και τη ΔΕΗ, προωθεί την ανταγωνιστικότητα
της ελληνικής οικονομίας, και αποτελεί σημαντικό βήμα για την ουσιαστική απελευθέρωση
της εγχώριας αγοράς ενέργειας.
Περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινώσει ο Πρόεδρος του Ομίλου στην τηλεδιάσκεψη με τους
αναλυτές με την ευκαιρία των αποτελεσμάτων Α’ εξαμήνου, την Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010 και ώρα
17Η30.


Και μια ακόμη ανακοίνωση με σημασία του ιδίου Ομίλου:


ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Α.Ε. – ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΣΥΣΤΑΣΗ ΝΕΟΥ ΤΟΜΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ Η κ. ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΗ
Ο Όμιλος ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ με στραμμένο το ενδιαφέρον του στην προστασία του
περιβάλλοντος, πρωτοπορεί για μια ακόμα φορά και δημιουργεί Τομέα Διαχείρισης
Κλιματικής Αλλαγής στη Γενική Διεύθυνση Νομικών & Ρυθμιστικών Θεμάτων
Ομίλου. Την θέση του Υπευθύνου Διαχείρισης Θεμάτων Κλιματικής αναλαμβάνει
από σήμερα 8 Ιουλίου 2010 η κ. Ελπίδα Πολίτη.
Η κα Πολίτη είναι απόφοιτη της σχολής Τοπογράφων Μηχανικών του ΕΜΠ και
κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών (MSc in Town Planning) από το
Πανεπιστήμιο της Ουαλίας.
Η κα Πολίτη έχει πολυετή εργασιακή εμπειρία. Προέρχεται κυρίως από το ΥΠΕΚΑ,
όπου απασχολήθηκε στις Διευθύνσεις Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων και Διεθνών
Δραστηριοτήτων και Θεμάτων Ε.E. Επί σειρά ετών απασχολήθηκε με θέματα
κλιματικής αλλαγής και βιώσιμης ανάπτυξης. Διετέλεσε εθνικός εκπρόσωπος για
την κλιματική αλλαγή και ανέλαβε την οργάνωση και λειτουργία του συστήματος
εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ελλάδα. Από το 2006, η κ. Πολίτη
κατείχε τη θέση της Προϊσταμένης Γραφείου Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών
(ΓΕΔΕ).