Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Γρίφος με τη λυματολάσπη

Τις μέρες αυτές ίσως στη Λάρισα να γίνεται πράξη η απόφαση της Νομαρχίας για αναστολή λειτουργίας της κεραμοποιίας "ΒΙΟΚΕΡΑΛ" για σωρεία περιβαλλοντικών παραβάσεων. Αυτό όμως με το οποίο δεν γνωρίζω αν ασχολείται κανείς είναι τι θα γίνει με τις τεράστιες ποσότητες ξηρής λυματολάσπης οι οποίες εξακολουθούν να είναι αποθηκευμένες χύμα στον περίβολο του εργοστασίου. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο, να μην πω τραγικό να κλείνει το εργοστάσιο επειδή είχε πεταμένη τη λυματολάσπη αλλά αυτή να παραμένει χύμα. Τι νόημα έχει τότε το κλείσιμο του εργοστασίου αν το πρόβλημα παραμένει; Έχει απάντηση κανείς; Έχει σκεφθεί κανείς τι θα γίνει με τη λυματολάσπη; Θα μεταφερθεί αλλού; Κι αν ναι, με ποιανού έξοδα και που θα πάει;  Θα πάει στο τσιμεντάδικο της ΑΓΕΤ στο Βόλο; Απ' όσα γνωρίζω, δεν έχει άδεια να καίει λυματολάσπη....

Μιας και η κουβέντα για τσιμεντάδικα, αν η κρίση στην οικοδομή αγγίξει τη λειτουργία του Τιτάνα, στους φιλόξενους κλιβάνους του οποίου καίγεται η μεγαλύτερη ποσότητα της λυματολάσπης της Ψυττάλειας, τι θα τους κάνουμε τους τεράστιους όγκους που καθημερινά παράγει το ΚΕΛ Ψυαττάλειας; Η μεταφορά στη Γερμανία κοστίζει...

Γρίφοι που το ΥΠΕΚΑ και οι υπηρεσίες του πρέπει να απαντήσουν....


Update!  Μόλις με πληροφόρησαν ότι η λυματολάσπη από τη ΒΙΟΚΕΡΑΛ έχει εξαφανιστεί! Μπράβο... και προς τα που πήγε, υποχρεούμεθα να ρωτήσουμε... έτσι για να τη συνοδεύουν οι ευχές μας...

1 σχόλιο: