
Από χρόνια γυρνούσε στο μυαλό μου η ιδέα: να βρεθεί ένας δήμος να παραχωρήσει μια έκταση, λίγο μεγάλη, λίγο έξω από την πόλη, προσβάσιμη. Στο χώρο αυτόν να συγκεντρώνονται όλα τα οργανικά, ζυμώσιμα απορρίμματα (γκαζόν, κλαδέματα, καφές, κλπ) και όσα ανακυκλώσιμα υλικά επιθυμεί κάποιος να παραδώσει. Εκεί να γίνεται διαχωρισμός και πώληση των ανακυκλώσιμων, κομποστοποίηση, συσκευασία και πώληση του κομπόστ. Την όλη διαδικασία θα μπορούσε να αναλάβει – π.χ. κάποια θεραπευτική κοινότητα. (Ιθάκη, Έξοδος, κλπ)
Γνωρίζω, όλοι γνωρίζουμε, ότι τα λεμόνια στη νότιο Ελλάδα σαπίζουν στα δέντρα γιατί η συλλογή τους «δεν συμφέρει». Την ίδια στιγμή στα super markets πωλούνται μέχρι και λεμόνια Αργεντινής προς 1,50 € το κιλό. Κάθε λεπτό του ευρώ που φεύγει από τη χώρα προκειμένου να αγοραστούν προϊόντα που παράγουμε, είναι βελονιά στο υφαντό του χρέους μας που μας σκεπάζει. Δεν θα μπορούσε, έναντι τιμήματος προς τον ιδιοκτήτη – καλλιεργητή, μια ομάδα πολιτών να μαζέψει τα λεμόνια ή όποιο άλλο προϊόν; Δεν θα μπορούσε να βρεθεί εκείνο το κοινωνικό ή και εμπορικό δίκτυο να προωθήσει ή να διανείμει τη σοδειά;
Ιδέες…. Ανεπεξέργαστες αλλά ιδέες…
Καταθέστε τις δικές σας, εδώ η στην σελίδα της ομάδας μας «Ελληνικό – Ποιοτικό – Φθηνό» στο facebook. Καταθέστε τις δικές σας ή εμπλουτίστε τις ιδέες των άλλων.
Αμήν και πότε.......συλλογικές προσπάθειες......
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφή