Οργή, θλίψη, αγανάκτηση...

Οργή; Αγανάκτηση; Θλίψη; Τι; Τι;

Πώς να εκφράσεις όλα όσα νοιώθεις; Πώς να χειριστείς τα συναισθήματα που σε πνίγουν; Που να βρεις γλώσσα λογικής; Τι να πεις στους συμπολίτες σου που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους; Πως θα κοιμηθούν απόψε όλοι ΟΛΟΙ αυτοί οι ανεύθυνο-υπεύθυνοι που διοικούν;

 Χρόνια κάποιοι φωνάζουμε για την καταστροφή που έρχεται. Για την καταστροφή που ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. Χρόνια φωνάζουμε τόσο δυνατά που στέγνωσε το στόμα μας. Τώρα πια στέγνωσαν και τα δάκρυά μας. Μόνο ο θυμός να ξεχειλίζει απόμεινε. Όχι κύριοι. Δεν είναι ντόμινο η κλιματική αλλαγή. Χιονοστιβάδα είναι που δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμά της. Κι εσείς, κύριοι, αντί να προετοιμάζετε την έρμη τούτη χώρα που τώρα βουλιάζει στο πένθος, αντί να την θωρακίζετε απέναντι στους ολοένα και περισσότερους και πιο έντονους καύσωνες, στις ολοένα και περισσότερες  πλημμύρες, ΕΓΚΛΗΜΑΤΕΙΤΕ. Παίζετε κομματικά παιχνίδια στην πυροσβεστική, αρνείστε να χρηματοδοτήσετε την πρόληψη, εξαγγέλλετε με υποκριτική περηφάνια κι άλλες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με λιγνίτη, δίνετε άδειες σε βιομηχανίες για χρήση πέτ-κοκ.

Χάθηκε η ντροπή; Χάθηκε το φιλότιμο;  Υπουργοί που προΐστανται της πυροσβεστικής,  που έχουν την ευθύνη του σχεδιασμού, που καθορίζουν την ενεργειακή πολιτική, βουλευτές όλων των αποχρώσεων που χειροκροτούν εξαγγελίες για εκμετάλλευση λιγνίτη, κερδοσκόποι που κοιτούν την τσέπη τους θα πρέπει ΤΩΡΑ να απολογηθούν στις μανάδες που κλαίνε τα παιδιά τους, στα παιδιά που αναζητούν τους γονείς τους στ' αποκαΐδια. Να απολογηθούν στους ανθρώπους που χάνουν το σπίτι τους, που χάνουν το βιό τους. Φτάνει πια! Ξυπνήστε κύριοι! Είστε Υπεύθυνοι. Είστε συνένοχοι.

Κανένα χρηματικό ποσό δεν είναι αρκετό να θεραπεύσει αυτό τον πόνο όσο η σοβαρότητα απουσιάζει. Καμιά επένδυση δεν φέρνει πίσω τους νεκρούς. Όσες θέσεις εργασίας κι αν εξαγγείλετε δεν μπαίνουν στη ζυγαριά και δεν ισορροπούν τους νεκρούς.


........................

Υπάρχει πάντα κάπου η φωνή της συνείδησης. Αυτή η φωνή που σε βγάζει απ' την απάνθρωπη μακαριότητα όπου νομίζεις ότι τα πάντα γυρίζουν γύρω από εσένα η από αυτό που κάνεις. Αυτή η φωνή με συγκλόνισε σήμερα το απόγευμα όταν μου ψιθύρισε: «Παντελή, τι κάνεις; Η πατρίδα μας θρηνεί νεκρούς κι εσύ κάνεις περιοδείες;» Θεωρώ τουλάχιστον υποχρέωση μου να διακόψω κάθε μου δραστηριότητα.  Να σκύψω το κεφάλι και να κλάψω μαζί με τους συμπολίτες μας.

Παντελής Μήτσιου

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε την Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007 το απόγευμα και δημοσιευτηκε τις επόμενες ημέρες στον τοπικό τύπο. Όντας υποψήφιος βουλευτής διέκοψα κάθε μου δραστηριότητα για μια εβδομάδα.

Που είναι το νερό, οέο;

Διψάει ο κάμπος. Τι θα κάνουμε γι' αυτό? Μια σύσκεψη!

Αυτή είναι η λογική που επικρατεί στον πολύπαθο Θεσσαλικό κάμπο. Καλλιέργειες καίγονται, οικονομίες καταστρέφονται, η κατάσταση γίνεται χειρότερη χρόνο με το χρόνο κι εμείς κάνουμε συσκέψεις...

Η ανευθυνότητα στο απώγειό της! Κάποτε, είχα ακούσει από χείλη αρμοδίων το αμίμητο: "Όταν δεν θέλεις να διαθέσεις πόρους για ένα έργο, κάνε μελέτη. Θα βουλώσεις στόματα και θα κερδίσεις χρόνο". Η σύσκεψη είναι μια δημιουργική παραλλαγή της υπηρεσιακής λογικής της μελέτης.

Η σύσκεψη έχει και τα καλά της. Οι ερίφηδες της περιφέρειας, της νομαρχίας και άλλοι διάφοροι κυνηγοί της φωτογραφίας βρίσκουν την ευκαιρία να πλουτίσουν τη φωτογραφική τους συλλογή και να επιβεβαιώσουν την κενότητά τους με μερικά τετραγωνικά εκατσοστά δημοσιότητας στις μέσα σελίδες του τοπικού τύπου.

Αποτέλεσμα; Μηδέν. Κουλούρα. Νούλα, Τίποτα. Ανταλλαγή απόψεων; Απύθμενη και ατελεύτητη μπουρδολογία.

Ρε μπαγάσηδες, αφού το ξέρετε ότι το νερό θα λιγοστεύει κάθε χρόνο, ότι ο Αχελώος είναι στάχτη στα μάτια όσων δεν γνωρίζουν, ότι αν δεν αλλάξει ριζικά η αγροτική παραγωγή και ο τρόπος καλλιέργειας το κακό θα γίνεται κάθε μέρα και χειρότερο. Γιατί κοροϊδεύετε τον κόσμο; Θαρρώ ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η προσωπική σας προβολή και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δικών σας και των κολλητών σας.

Υ.Γ. Αλήθεια, μ' εκείνον τον έρμο τον νόμο για την διαχείριση των νερών, τι θα γίνει; Θα τον εφαρμόσετε πριν ή μετά τα πρόστιμα από την Ε.Ε.; Ε; Τι περιμένετε; Πόσους και για πόσο ακόμα μπορείτε να κοροϊδεύετε;

Ένα βήμα κάθε φορά

Πριν λίγο καιρό κλήθηκα να μιλήσω σε εκδήλωση με θέμα "Περιβάλλον SOS». Την εκδήλωση διοργάνωνε κάποιος δραστήριος πολιτιστικός μορφωτικός σύλλογος ενός μικρού χωριού, από αυτά τα χαρακτηριστικά χωριά της Ελληνικής επαρχίας που θα μπορούσαν να αποτελέσουν χαρακτηριστικό παράδειγμα ερήμωσης. Το ακροατήριο, πέρα από τους λογής επίσημους, αποτελούσαν μόνιμοι κάτοικοι του χωριού, κύρια απόμαχοι συνταξιούχοι του ΟΓΑ. Αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα να πω σ' αυτούς τους ανθρώπους για το περιβάλλον. Τι νόημα θα είχε να αναφερθώ στο φαινόμενο του θερμοκηπίου ή στην καταστροφή των δασών της βροχής. Τι νόημα θα είχε να μιλήσω για την βιοποικιλότητα ή την ρύπανση της ατμόσφαιρας. Το πιθανότερο ήταν να προκαλέσω σύγχυση, χασμουρητά και να δημιουργήσω ατμόσφαιρα πλήξης.

Διάλεξα να τους μιλήσω για τα χωράφια τους, για την παραγωγή τους, για τα δάση και τα ποτάμια τους, για την καθημερινότητά τους. Τους μίλησα για τον τόπο τους που ερημώνει, για τα παιδιά τους, για τον μόχθο τους και για το μέλλον τους. Απέφυγα να τους δώσω προοπτικές ή να τους προτείνω λύσεις για πολλούς λόγους και κύρια γιατί δεν ήμουν σίγουρος για την αποτελεσματικότητα των όποιων λύσεων.

Στο τέλος της εκδήλωσης αναρωτήθηκα αν όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τα προβλήματα που αφορούν το περιβάλλον έχουμε πραγματικά καταφέρει να κάνουμε κοινωνό των διαστάσεων των προβλημάτων την πλειοψηφία της κοινωνίας. Δυστυχώς για εμάς, κατέληξα στο συμπέρασμα πως έχουμε αποτύχει. Έχουμε αποτύχει στην ουσία και αυτό φαίνεται: από το πλήθος των άσχετων που έχουν μπεί στο παιχνίδι της οικολογίας και νέμονται αξιώματα εκμεταλλευόμενοι την «μόδα» και από τα υψηλά ποσοστά αυτών που δεν γνωρίζουν την ουσία των προβλημάτων και αρκούνται στο να θεωρούν ως περιβαλλοντική πολιτική και συνείδηση μια νεφελώδη γενικόλογη και χύμα κατάσταση που περιλαμβάνει τα σκουπίδια, τα δάση και την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Αυτό που φαίνεται να λείπει είναι η εξειδίκευση των προβλημάτων ανά περιοχή και ανά χρονική στιγμή - ανάλογα με τη σημαντικότητα και την επικαιρότητα - και η στοχευμένη παρέμβαση με υψηλές πιθανότητες αποτελεσματικότητας.

Για παράδειγμα, η μελέτη και κατασκευή χώρων για το πλύσιμο των ψεκαστικών μηχανών ανά οικισμό σε αγροτικούς δήμους είναι ένας στόχος εφικτός και εύκολα πραγματοποιήσιμος. Ένας στόχος που απαντά σε προβλήματα που κατανοούν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι και ταυτόχρονα λύνει υπαρκτά και μεγάλα προβλήματα που αφορούν στη ρύπανση των επιφανειακών υδάτων. Άλλο παράδειγμα θα μπορούσε να είναι μια κίνηση η οποία θα στόχευε στην αλλαγή των λαμπτήρων πυράκτωσης σε όλα τα δημόσια κτήρια σε επίπεδο δήμων ή νομού.

Τέτοιες παρεμβάσεις με απτά και άμεσα αποτελέσματα θα έδιναν σε οικολογικές πρωτοβουλίες κύρος και θα έδιναν στους μετέχοντες την αίσθηση ότι οι αγώνες τους δεν είναι ουτοπικοι.

Ζήτω που καήκαμε

Ευτυχώς όμως σώθηκε το Μον Παρνές και το πάρκο κεραιών στην Πάρνηθα.
Για άλλη μια φορά, εν μέσω καλοκαιριού και καύσωνα, ήρθαν και οι πυρκαγιές. Συνηθίσαμε πια να τις περιμένουμε σαν τα χελιδόνια την άνοιξη... Αναπόφευχτες, θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε. Όμως εκείνο το έρμο το κτηματολόγιο και το δασολόγιο έχουν γίνει σήριαλ, εθνικά, αιτία διενέξεων, προστίμων, εξαγγελιών... Μόνο πράξη δεν λένε να γίνουν. Μπας και γλυτώσουμε από τους εμπρησμούς τουλάχιστον.
Τώρα περιμένουμε και τις πλημμύρες και τις αναδασώσεις. Θέλετε να βάλουμε στοιχήματα για το ποιό από τα δυό θα συμβεί; Πλημμύρες ή αναδασώσεις; Εγω, αν επιθυμείτε τη γνώμη μου, πάντως έχω ένα σίγουρο...
Ρε παιδιά, αφού οι μπαγλαμάδες οι πολιτικάντηδες δεν πρόκειται να κάνουν ΤΙΠΟΤΑ (γι' αυτό είναι και μπαγλαμάδες) δεν την πέρνουμε πάνω μας την υπόθεση "προστασία" και "αποκατάσταση". Ας κάνουμε παντού εθελοντικές ομάδες... Έτσι, για να τους μπούμε στο μάτι..
Πάρνηθα, Πήλιο, Κίσσαβος....  Να υιοθετήσουμε τις περιοχές και να αναλάβουμε δράση. Τώρα. Σήμερα.
Συντονισμός χρειάζεται. Ειδικούς θα βρούμε να μας καθοδηγήσουν στο τι και πως μπορούμε να κάνουμε. Μεράκι έχουμε.. Πάμε;

Καβάλα προσκυνάνε

To αυτοκίνητο αγκομαχούσε καθώς ανέβαινε τον φιδογυριστό δρόμο με τις συνεχείς φουρκέτες ανάμεσα σε έλατα, καστανιές και κέδρα. Η διαδρομή από τα 1000 στα 1400 μέτρα υψόμετρο καλύφθηκε σε λίγα λεπτά. Ο δρόμος κατέληγε σε πλάτωμα μπροστά σ' ένα κάθετο σχεδόν βράχο. Εκεί που σταματούσε η άσφαλτος έστεκε μια μεγάλη συρόμενη με μηχανισμό καγκελόπορτα. Στον αριστερό παραστάτη είχε στηθεί μια ξύλινη παράγκα κι ένας πιτσιρίκος πουλούσε βάζα με αποξηραμένα αρωματικά βότανα, μέλι, εικονίτσες, άλλα αναθήματα και καρτ ποστάλ. Πίσω απ' την καγκελόπορτα ξεκινούσε ένας ανηφορικός πλακόστρωτος δρόμος που, μετά περίπου 200 μέτρα, οδηγούσε στην, πλακόστρωτη επίσης, αυλή του μοναστηριού. Σεβάστηκα την πινακίδα στην πόρτα «απαγορεύεται η είσοδος οχημάτων στον περίβολο της Ιεράς Μονής», πάρκαρα στο έρεισμα κι ανέβηκα με τα πόδια. Έκπληκτος, στη διαδρομή είδα αυτοκίνητα να με προσπερνούν. Φτάνοντας στην αυλή μέτρησα καμιά δεκαριά αυτοκίνητα. Όταν κατέφτασαν όλοι οι καλεσμένοι, μέτρησα 28 αυτοκίνητα να έχουν γεμίσει τον προαύλιο χώρο. Θηριώδη SUV, πολυτελή Γερμανικά sedan και χαμηλά διθέσια στην πλειοψηφία τους. Όπως κατέφταναν ένας - ένας, οι οδηγοί έβριζαν «τον παπά» που πήρε ένα τέτοιο «φασιστικό (!!)» μέτρο να απαγορεύσει τα «αμάξια» να γεμίζουν τον περίβολο της μονής.
«Δεν κουβαληθήκαμε από την Αθήνα στα κατσάβραχα για να σπάσουμε το ψηλοτάκουνο στις πέτρες» Ούρλιαξε η Ψηλοτάκουνη Ξωβυζίδου.
«Καλά τα λες ρε Σούλα», αποκρίθηκε ο Μαυριδερός Σαπιοκοιλιάς , Μεγαλέμπορος από την Μεσσηνία όπως αργότερα με πληροφόρησε η Σύζυγος Κερατόγλου, συμπληρώνοντας με νόημα: «Πολλά λεφτά!»
Η εισβολή των τετράτροχων στο μοναστήρι έγινε το κύριο θέμα συζήτησης των καλεσμένων. Τόλμησα να αντιτείνω, περισσότερο σκεφτόμενος φωναχτά παρά έχοντας διάθεση για αντιπαράθεση, ότι θεωρώ απαράδεκτη την μαζική παραβίαση ενός κανόνα που κάποιοι θέσπισαν για το χώρο τους. Σαν από θαύμα όλες οι συζητήσεις σταμάτησαν, εκατόν είκοσι κεφάλια στράφηκαν στο μέρος μου και εκατόν είκοσι ζευγάρια μάτια γουρλωμένα από απορία καρφώθηκαν πάνω μου. Σαν να έβλεπαν το Χριστό με στολή εκστρατείας, ξέρετε, κράνος, άρβυλα, στολή παραλλαγής και όλα τα σχετικά.
Νεοέλληνες, νεόπλουτοι.
Υ.Γ. Αυθεντικός διάλογος
«Ρε παιδιά γιατί δεν ανάβετε κάνα φώς; Οικονομία κάνετε;»
«Κύριε, ξέρετε, οι αγιογραφίες καταστρέφονται από τα φώτα. Εξάλλου εδώ είναι μοναστήρι»
«Ποιες αγιογραφίες ρε παληκάρι. Αυτές είναι χαλασμένες. Να σου στείλω εγώ ένα μάστορα να στο φτιάξει το εκκλησάκι πρώτο; Έκανε τη διακόσμηση στο Romeo, έξω απ' τον Πύργο, ξέρεις. Έχει πάθει πλάκα όλη η περιοχή. Χέστηκε στο τάληρο ο τύπος»

Γυμνόστηθες Σουηδέζες στον Πηνειό!

«... Πρασίνισε ξανά ο κοινόχρηστος χώρος, έκτασης 8 στρεμμάτων, απέναντι από το γραφείο του Συλλόγου, Ανδρούτσου και Παξινού, 800 μ. από την Α' είσοδο του Νέου Βουτζά. Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε από τον Σύλλογο του Νέου Βουτζά  «Η ΠΡΟΟΔΟΣ» μίνι αναδάσωση, στην οποία συμμετείχαν περίπου 30 εθελοντές. Με τη συμπαράσταση του Δήμου Ραφήνας και τη χρηματοδότηση και επίβλεψη του Συλλόγου, τοποθετήθηκαν συνολικά 300 μεσαία και μεγάλα δένδρα διαφόρων ειδών και ήδη εγκαταστάθηκε από τον Σύλλογο, σύστημα ποτίσματος...» (Από την ιστοσελίδα του συλλόγου)
«... Και τι έγινε αν κοπούν καμιά πενηνταριά δέντρα στον Πηνειό; Αυτό βλέπουν μερικοί όψιμοι περιβαλλοντολόγοι και οικολόγοι; Τα χιλιάδες δέντρα που φυτέψαμε στο Μεζούρλο δεν τα βλέπουν;..» (Από δηλώσεις του Τζανακούλη σε ραδιοφωνικό σταθμό)
            Φυτεύτηκαν δέντρα στον Νέο Βουτζά Αττικής.  Ας μην έχει τύψεις λοιπόν ο δήμαρχος Λαρισαίων, όσοι ανησυχούν ας κοιμούνται ήσυχοι και οι όψιμοι ας βγάλουν τον σκασμό. Ο εργολάβος που θα εγκατασταθεί στην παλιά καθώς κι αυτός που ήδη εργάζεται στην νέα κοίτη του Πηνειού μπορεί άνετα να κόψει περισσότερα από «καμιά πενηνταριά δέντρα». Διότι και στο Μεζούρλο, και στο Βουτζά και σε κάποια μέρη στον Αμαζόνιο γίνονται δενδροφυτεύσεις. Οπότε το ισοζύγιο κομμένα - φυτεμένα βγαίνει θετικό. Τζανακούλειος λογική. Ανωτέρα της Αριστοτέλειας. Εξ άλλου δεν γίνεται αλλιώς από ότι μας λένε. Πρέπει να κόψουμε δέντρα για να θωρακιστεί η πόλη απέναντι στις πλημμύρες. Έτσι δεν είναι;
            Βέβαια, την ερωτησούλα μας την έχουμε αν τα συγκεκριμένα έργα εξυπηρετούν ΜΟΝΟ την αντιπλημμυρική προστασία της πόλης ή και την πλευσιμότητα του ποταμού αλλά, ας είναι. Αν είναι να δούμε σκανδιναβές τουρίστριες σε κρουαζιέρα στον Άγιο Αχίλλειο, ας πάν και τα παλιόδεντρα! Επίσης βέβαια ακούγονται κάτι φωνούλες ότι πολλές από τις παρεμβάσεις θα μπορούσαν να είναι κάπως διαφορετικές και με λιγότερο περιβαλλοντικό κόστος. Αλλά, τι στο διάολο, τους γραφικούς θα ακούμε τώρα; Εδώ μιλάμε για ανάπτυξη! (ε, κύριε δήμαρχέ μας;).
            Πάντως είχα και έχω την απορία γιατί νοιώθει την ανάγκη να απολογηθεί ο κ. δήμαρχος για έργα τα οποία μελετήθηκαν, δημοπρατήθηκαν και υλοποιούνται από άλλους; Μήπως ανέλαβε πόστο στην Περιφέρεια; Μήπως ο καϋμός για παρουσία σε πανελλήνια πόστα δεν του 'χει περάσει; Ή μήπως νοιώθει την ανάγκη να απολογηθεί για το σύνολο του έργου της Ν.Δ.; Μάλλον απλά τον βολεύει. Γιατί σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις ο δήμαρχος μας μοστράρει την αναρμοδιότητά του ενώ τώρα οικειοποιείται τα έργα; Γιατί δεν απολογείται και για την εκτεταμένη ρύπανση στο ποτάμι ακόμα και μέσα στα όρια του Δήμου; Γιατί τσέλιγκα αλλού σιωπάς κι αλλού φωνάζεις;
            Είπε κι άλλα ο μεγάλος τις τελευταίες μέρες. Με κορυφαίο την αναφορά στην ρύπανση του &πολιτικού πολιτισμού. Έτσι είναι δήμαρχε! Όσοι κάνουν κριτική, ρυπαίνουν τον πολιτικό (σας) πολιτισμό (sic).  Εξ άλλου το ίδιο δήλωσε κι ο έτερος ομόσταυλος αστέρας σας κ. Γεωργίου (αντινομάρχης Τρικάλων) με άλλα λόγια: «η πολλή δημοκρατία βλάπτει». Την καρέκλα σας συμπληρώνω εγώ.
            Το άκουσα κι αυτό: «Μην διαμαρτύρεσαι για τα έργα στον Πηνειό γιατί αρέσουν στον κόσμο». Από πότε ρε καλόπαιδα επιβλήθηκε η ομοιομορφία στις απόψεις; Αυτό είναι δημοκρατία; Να ενστερνιζόμαστε τις απόψεις των πολλών; Γιατί εγώ άλλο ήξερα για δημοκρατία. Μήπως κάποιοι έχουν μπερδέψει τις βούρτσες με ....την πραγματικότητα;

Άει στα σκουπίδια!

Δημόσια ενημέρωση σήμερα στις Εργατικές Κατοικίες στη Γιάννουλη Λάρισας σχετικά με την αποκατάσταση της παλιάς χωματερής της Λάρισας στην περιοχή "Κιόσκι". Ενημέρωση από τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας και Υπηρεσιακούς παράγοντες.
Για την ιστορία, από το 1958 έως το 1998, επί σαράντα χρόνια η περιοχή δεχόταν τα σκουπίδια της πόλης. Κάποιοι, δεν ξέρω με ποιό σκεπτικό, αποφάσισαν και δημιούργησαν έναν τεράστιο οικισμό Εργατικών Κατοικιών δίπλα στο σκουπιδότοπο και ανάμεσα σε πυλώνες υψηλής τάσης. Ίσως να σκέφτηκαν ότι και πολύ τους είναι των εργαζομένων που τους φτιάχνουμε σπίτια. Που θέλανε να πάνε; Στην Εκάλη ή στη Ραφήνα; Βέβαια ότι επί χρόνια οι εργαζόμενοι αυτοί πληρώνουν εισφορές και για χρόνια θα ξεπληρώνουν το σπίτι που δικαιωματικά πήραν κανείς δεν το λογαριάζει.
Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα. Από τότε που άρχισαν να πέφτουν τα πρόστιμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις χωματερές, τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Αποφασίσαμε τελευταία στιγμή να τις κλείσουμε όλες. Παραγγέλθηκαν περιβαλλοντικές μελέτες, αξιολογήθηκε η επικινδυνότητα, και συντάχτηκαν μελέτες αποκατάστασης. Έλα μου όμως που τα λεφτά ήταν μετρημένα! Έτσι φτάσαμε στη μαϊμου αποκατάσταση ή αλλιώς στο κουκούλωμα.
Από ερευνητικές γεωτρήσεις στον όγκο των θαμένων σκουπιδιών που βρίσκονται σε απόσταση 15 - 20 μέτρων από τις Εργατικές, βρέθηκε ότι τα σκουπίδια βρίσκονται ακόμη σε φάση ζύμωσης. Αυτό σημαίναι ότι είναι γεμάτες βακτήρια και μικροβιακό φορτίο άκρως επικίνδυνο για την δημόσια υγεία και ότι εξακολουθεί να παράγεται εκρηκτικό και τοξικό βιοαέριο. Επίσης, στον όγκο των σκουπιδιών βρέθηκαν βαρέα μέταλλα και τοξικές ουσίες σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Για να καταλάβετε, αν αποφάσιζε κανείς σήμερα να μεταφέρει τα σκουπίδια σε άλλη θέση, θα έπρεπε να ληφθούν μέτρα βιολογικού πολέμου κατά την εκσκαφή και μεταφορά γιατί ο κίνδυνος εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών θα ήταν πολύ μεγάλος. Πολύ μεγάλος θα ήταν και ο κίνδυνος για δηλητηριάσεις από βαρέα μέταλλα και τοξικά αέρια!
Σε μια τέτοια χωματερή, το ΥΠΕΧΩΔΕ διέθεσε κοντά στο 1 εκατομμύριο ¬ για αποκατάσταση. Τα λεφτά όμως αυτά φτάνουν για ουσιαστική αποκατάσταση μόνο των 300 πρώτων μέτρων μιας χωματερής που αγγίζει τα 2 χιλιόμετρα σε μήκος! Αυτό σημαίνει ότι στην υπόλοιπη έκταση απλώς θα θάψουμε τα σκουπίδια!
Βέβαια όλα τα τοξικά υλικά, σταδιακά μπορεί να φτάσουν και να μολύνουν τα υπόγεια νερά. Βέβαια, κανείς δεν εγγυάται ότι δεν κινδυνεύει άμεσα η υγεία όσων ζουν και εργάζονται στην περιοχή. Βέβαια, κανείς δεν αναρωτήθηκε πόσες τοξικές ουσίες, που έχουν την τάση να συσσωρεύονται σε ζωντανούς ιστούς, πέρασαν στην τροφική αλυσίδα μέσα από τα κοπάδια που βόσκουν στην χωματερή. Βέβαια, κανείς δεν φρόντισε να απμακρύνει βιοτεχνίες αλλαντικών ή χοιροστάσια που λειτουργούν σχεδόν μέσα στη χωματερή. Βέβαια το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν νοιάζεται για την υγεία των πολιτών. Νοιάζεται μόνο να σταματήσουμε να πληρώνουμε πρόστιμα στην ΕΕ. Βέβαια, το ότι στην περιοχή υπάρχουν δεκάδες αρδευτικές γεωτρήσεις που ποτίζουν και κηπευτικά και τουλάχιστον μια γεώτρηση ύδρευσης, κανέναν δεν θορυβεί.
Ε, άει στα σκουπίδια! Φάσκελα μόνο πρέπουν!