Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Ο Παπανδρέου στις Σέρρες το 2009

Ομιλία Παπανδρέου  8 Ιανουαρίου 2009 στις Σέρρες

«Τη λή­ψη δέ­κα ά­με­σων μέ­τρων οι­κο­νο­μι­κής α­να­κού­φι­σης και στή­ρι­ξης του ει­σο­δή­μα­τος των γε­ωρ­γών και των κτη­νο­τρό­φων ε­ξήγ­γει­λε ο πρό­ε­δρος του ΠΑ­ΣΟΚ α­πό τις Σέρ­ρες.
Με­τα­ξύ άλ­λων ο κ. Πα­παν­δρέ­ου υ­πο­σχέ­θη­κε:
- Έ­να δισ. ευ­ρώ α­πό τα 28 δισ. για τις τρά­πε­ζες, να διο­χε­τευ­τεί στον α­γρο­τι­κό το­μέ­α για ρύθ­μι­ση λη­ξι­πρό­θε­σμων ο­φει­λών των α­γρο­τών που βα­ρύ­νο­νται α­πό δά­νεια, με ε­πι­μή­κυν­ση του χρό­νου α­πο­πλη­ρω­μής
....."

Αυτη η αποστροφή του Παπανδρέου από ενα πακέτο δεκα μέτρων για τους αγρότες χρησιμοποιείται σήμερα σαν υπόσχεση να δωθούν ενα δισ. ευρω ζεστα μετρητα. Αν αυτό δεν ειναι ο ορισμός της σπέκουλας, τότε τι ειναι; Αν αυτό δεν ειναι αλητεία ορισμένων καπεταναίων των μπλόκων τότε τι ειναι; Αν αυτό δεν ειναι δημοσιογραφική αλητεία όσων από τα παραθύρια των τιβι παπαρολογούν, τότε τι είναι;

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Στα παραθύρια τα μπλόκα


Το ότι οι αγρότες επιλέγουν λάθος τρόπο να διεκδικήσουν λύσεις στα προβλήματά τους δεν διαγράφει τα προβλήματα τα οποία είναι υπαρκτά και κρίσιμα. Από την άλλη, η μόνιμη σύνδεση της επιτυχίας ή αποτυχίας μιας κινητοποίησης με την ικανοποίηση οικονομικών και μόνο αιτημάτων, διαβάλλει από μέσα το αγροτικό κίνημα και διαιωνίζει τα αγροτικά προβλήματα.
Διαβρωτικό του συνδικαλιστικού κινήματος γενικότερα είναι και το γεγονός ότι άτομα και συλλογικότητες δέχονται πρόθυμα να γίνονται όχημα κομματικών επιδιώξεων.
Εκνευρίζομαι σφοδρά με όσους εκθείαζαν τις κινητοποιήσεις των αγροτών ένα χρόνο πριν, ανασύροντας από το συρτάρι τους τον πάντα έτοιμο για χρήση Μαρίνο Αντύπα, και το δοξασμένο Κιλελέρ και σήμερα θυμήθηκαν ξάφνου ότι οι αγρότες είναι συλλήβδην αλήτες και αγνώμονες, καφενόβιοι και γκομενάκηδες. Εκνευρίζομαι γιατί στην πρώτη κωλοτούμπα της πολιτικής σκηνής θα ξαναγίνουν από υμνητές κατήγοροι και τούμπαλιν.
Εκνευρίζομαι που οι αρμόδιοι θυμούνται τα προβλήματα όταν εμφανιστεί το πρώτο τρακτέρ σε μπλόκο και προσπαθούν “εν θερμώ” να λύσουν δομικά ζητήματα που χτίστηκαν “με κόπο, ρουσφετολογικές και λαϊκίστικες λογικές” δεκαετιών. Την ώρα που μιλάμε, αντί Υπουργεία, Ενώσεις, Συνεταιρισμοί, Αγρότες να ασχολούνται με την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της χαρτογράφησης των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, παίζουν πιτσικουλιές στα μπλόκα και στα παραθύρια. Όταν έρθει το “χρυσό καλοκαιράκι” τότε θα μας πιάσει πάλι η πρεμούρα αλλά δεν θα ξαναματαπρολάβουμε, πάλι μπάχαλο στοιχεία θα στείλουμε στις Βρυξέλες και πάλι για πρόστιμα και καθυστερήσεις θα ομιλεί η αντιπολίτευσις ενώ η κυβέρνηση θα λέει ότι καταβάλλει υπεράνθρωπη προσπάθεια να ξεπεραστούν τα λάθη των προηγούμενων κυβερνήσεων! Το γαϊτανάκι καλά θα κρατεί...
Εκνευρίζομαι διότι αναλυτές, αγροτοπατέρες, δημοσιογραφάκια, πολιτικάντηδες και όλο το συναπάντημα ξαφνικά ασχολούνται με την ντοματούλα και την τιμή της, το ψωμί του λαού και το γάλα του παιδιού. Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν αυτό που ζητάμε είναι να ανέβει η τιμή στο χωράφι για να ικανοποιηθεί ο παραγωγός ή να κατέβει στο ράφι προς τέρψιν του καταναλώτη. Ίσως αφήνουμε το ζήτημα μετέωρο ώστε να μπορούμε μ' έναν απλό πήδο να είμαστε στη θέση που το ακροατήριό μας επιθυμεί κάθε φορά....
Εκνευρίζομαι διότι οι πραγματικοί αγρότες στην πλειοψηφία τους απουσιάζουν από τα μπλόκα, όπως απουσιάζουν και τα πραγματικά προβλήματα της αγροτικής οικονομίας. Εκνευρίζομαι διότι αντί να έχουμε έτοιμο το τραπέζι του διαλόγου, συρόμαστε σε αυτό (ένθεν κακείθεν). Αντί να βάλουμε χοντρό χέρι στους άρρωστους συνεταιρισμούς, αντί να κλείσουμε παρασιτικούς της αγροτικής παραγωγής οργανισμούς, αντί να φροντίσουμε για τη μείωση τους κόστους παραγωγής, αντί να κάνουμε ουσιαστικούς ελέγχους σε όλο το κύκλωμα διακίνησης αγροτικών προϊόντων, αντί να ελέγχουμε και να επιβάλλουμε κανόνες γεωργικής πρακτικής, αντι, αντι, αντι... αρκούμαστε στα θεάματα των ανταποκριτών από τα μπλόκα και ζητωκραυγάζουμε υπερ του ενός ή του άλλου ως οπαδοί... 'Αξιοι της μοίρας μας...

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Πετ κοκ και λυματολάσπη χύμα

Το ζήτημα της λυματολάσπης δίπλα στο εργοστάσιο της ζάχαρης, είχε και συνέχεια. Όπως καταγγέλουν οι "Πολίτες σε Δράση", κατά παράβαση των όρων λειτουργίας του κεραμοποιίου, τόσο το πετ κοκ όσο και η λυματολάσπη αποθηκεύονται εκτεθιμένες στα καιρικά φαινόμενα χωρίς κανένα ουσιαστικό μέτρο προφύλαξης! Να θυμίσουμε ότι στην ξερή λυματολάσπη, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρονται στους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους, μπορεί να περιέχεται Αρσενικό, Υδράργυρος, Μόλυβδος, Νικέλιομ Βανάδιο και μια σειρά άλλα στοιχεία που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να γίνουν πολύ επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία και για το περιβάλλον. Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση - καταγγελία των Πολιτών σε Δράση.




Ήρθαν οι αποκαλύψεις του Δίκτυου Παρέμβασης της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ σχετικά με τις καταγγελίες των εργαζομένων στο «Ζαχάρεως» να ζωντανέψουν μια παλιά υπόθεση που ταλανίζει την περιοχή και να βγάλουν «καινούργια» δεδομένα στην επιφάνεια. Μαζί με το πετ-κοκ, μάθαμε ότι τεράστιες ποσότητες ξερής λυματολάσπης αποθηκεύονται σε απαράδεκτες συνθήκες δίπλα σε εγκαταστάσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Διαβάσαμε με προσοχή την αλληλογραφία ανάμεσα στις υπηρεσίες της Νομαρχίας και το σωματείο των εργαζομένων – ευχαριστούμε τους εργαζόμενους στη ζάχαρη που μας την έδωσαν – και ένα σημείο μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση: Στην από 21-09-2009 απάντηση της Διεύθυνσης Ανάπτυξης της Νομαρχίας, με αριθμό πρωτοκόλλου ΔΑ/2670 αναφέρεται επί λέξει:  «Θεωρούμε ότι με την έγκριση των όρων που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω Κ.Υ.Α. (ΚΥΑ 16970/20.3.2009) η οποία έχει εκδοθεί από τα συναρμόδια Υπουργεία ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και Ανάπτυξης έχει ουσιαστικά κριθεί ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον, με την αυτονόητη προϋπόθεση της τήρησης αυτών»
Θα πρέπει να καταλάβουν στην Νομαρχία ότι με την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων δεν εξαφανίζονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον! Οι όροι τίθενται με σκοπό τον μέγιστο δυνατό περιορισμό ή την εξάλειψή των επιπτώσεων αν και όπου αυτό είναι δυνατό. Θα ήταν ευχής έργο αν ένα κομμάτι χαρτί μπορούσε να εξαφανίσει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον!
Έχοντας αυτό υπόψη, ζητήσαμε και πήραμε από τη Διεύθυνση Ανάπτυξης (η άμεση ανταπόκρισή τους μας εξέπληξε ευχάριστα) την παραπάνω Κ.Υ.Α.  Εδώ λοιπόν αρχίζουν τα θαύματα…
Διαβάζουμε σχετικά με τη λυματολάσπη: «4.3.12. Η προς καύση ξηρή ιλύς να αποθηκεύεται σε σιλό ή σε στεγασμένο, ασφαλτοστρωμένο και προστατευμένο από πλευρικούς ανέμους χώρο». Γιατί υπάρχει άραγε αυτός ο όρος για την λειτουργία της συγκεκριμένης βιομηχανίας; Μα επειδή η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου κρίνει ότι η διάχυση της ξηρής λυματολάσπης στον αέρα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Τι ρωτούσαν οι εργαζόμενοι στο «Ζαχάρεως»; Αν είναι επιβλαβές γι’ αυτούς, για τη ζάχαρη ή το περιβάλλον το υλικό που είναι αποθηκευμένο χύμα δίπλα τους! Τι παραπάνω ψάχνουν στην Νομαρχία; Προφανώς και παραβιάζεται ο όρος λειτουργίας, καθώς ούτε στέγαστρο υπάρχει ούτε πλευρική προστασία!. Θα πει κανείς ότι οι εργαζόμενοι μιλούσαν για πετ-κοκ. Ε, δεν ήξεραν οι άνθρωποι ότι δίπλα τους κάποιοι αποθηκεύουν χύμα λυματολάσπη.
Ας δούμε όμως τι λέει η Κ.Υ.Α. για το πετ-κοκ.
«4.3.9. Το ακατέργαστο Pet Coke να μεταφέρεται με κλειστά φορτηγά οχήματα καλυμμένα κατάλληλα προς αποφυγή διαρροών υλικού και εκπομπών σκόνης. Η αποθήκευσή του να γίνεται σε σιλό ή στεγασμένο χώρο, ασφαλτοστρωμένο και προστατευμένο από τους πλευρικούς ανέμους» !!! Ούτε αυτός ο όρος λειτουργίας της μονάδας τηρείται! Και το πετ-κοκ χύμα αποθηκεύεται. Όχι τώρα, εδώ και κοντά έξι χρόνια γίνεται έτσι.
Μια σειρά απορίες έχουμε και καλούμε κάθε αρμόδιο να μας τις λύσει:
Γιατί, επιτρέπουν στη συγκεκριμένη βιομηχανία να εξακολουθεί να προμηθεύεται, να αποθηκεύει και να καίει λυματολάσπη εφόσον ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί στους όρους λειτουργίας που της τέθηκαν;
Μέχρι το Μάρτη του 2009, οι αρμόδιοι του ΥΠΕΧΩΔΕ που ενέκριναν και τους προηγούμενους και τους πρόσφατους όρους λειτουργίας, έπαιζαν με τη υγεία των πολιτών και το περιβάλλον; Γιατί μέχρι τις αρχές του 2009 επέτρεπαν στην συγκεκριμένη βιομηχανία να αποθηκεύει το πετ-κοκ χύμα στα χωράφια; Μη μας πουν μόνο ότι δεν ήξεραν…  Γιατί ακόμη και σήμερα της επιτρέπουν να το κάνει παραβιάζοντας ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ τον όρο λειτουργίας;
Πόσο επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία, για το περιβάλλον και για τη ζάχαρη μπορεί να είναι τα περιεχόμενα στη λυματολάσπη βαρέα μέταλλα και επικίνδυνα χημικά στοιχεία όταν αυτή αποθηκεύεται χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης;
Ποιους άλλους όρους τηρεί ή δεν τηρεί η περί ής ο λόγος βιομηχανία και όλες όσες χειρίζονται ή καίνε pet coke;
Πόσοι έλεγχοι έγιναν φέτος σε αυτή και σε παρόμοιες βιομηχανίες;
Ποια είναι η θέση και η άποψη του ΥΠΕΚΑ σχετικά με τη χρήση pet coke στα κεραμοποιεία; Θυμούνται τις δεσμεύσεις του πρωθυπουργού στην πλατεία της Λάρισας το 2007;

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Το κακομαθημένο


Έζησες δύσκολα χρόνια. Με στερήσεις, απογορεύσεις, απογοητεύσεις, διώξεις όμως στο τέλος τα κατάφερες. Πάλεψες, δούλεψες, σπούδασες, καταξιώθηκες κοινωνικά, παντρεύτηκες.
Όταν ήρθε η ώρα, έφερες στον κόσμο παιδί. Είπες “Δεν θα περάσει το παιδί μου όσα εγώ πέρασα. Θα του δώσω όσα ζητήσει. Δεν θα του λείψει τίποτα”. Ήσουν στο απόγειο της καριέρας σου και τού έδωσες τα πάντα. Ό,τι ζητούσε το είχε. Πολλές φορές το είχε πριν καν το ζητήσει. Ήσουν, νόμιζες, ο τέλειος γονιός.
Το βλαστάρι σου μεγάλωνε μέσα στη χλιδή. Παιχνίδια, ρούχα, γαριδάκια, σοκολάτες, “σνάκς”, πάρτι τα πάντα στα πόδια, τα χέρια και το στομάχι του. Αυτό το τελευταίο έγινε τέτοιο που να χωρά τα πάντα... Το παιδί σου όχι μόνο ήταν χορτάτο αλλά φαινόταν από μακριά... Πως να κρυφτεί τέτοια κοιλιά;
Α, δεν λέω, το εκπαίδευσες καλά. Του έμαθες να διεκδικεί. Κάθε φορά που ούρλιαζε υστερικά στο Σούπερ Μάρκετ “Θέλω σοκοφρέτααααα”, το κουτί ολόκληρο του αγόραζες. Κάθε φορά που έσπαγε την κρυστάλλινη φοντανιέρα από το τραπεζάκι του σαλονιού του αγόραζες όλη τη σειρά της πλέιμομπίλ, κάθε φορά που κάρφωνε τον χοντρό του κώλο στο πάτωμα και απαιτούσε ποδήλατο, του αγόραζες δύο “νάχει να παίζει”.
Έτσι μεγάλωνε το βλαστάρι σου μαζί και η κοιλιά του.
Όταν ήρθαν οι δύσκολες εποχές, όταν δεν είχες να πληρώσεις τη δόση, όταν απειλούσαν να σε διώξουν από την μεγάλη φίρμα όπου ήσουν μικροσυνεταίρος, όταν αναγκαζόσουν να πουλάς ένα ένα τα ακίνητα, ο κανακάρης σου εξακολουθούσε να ζητά: “θέλω νιντέντο γουιφι, θέλω εμπιθρι πλέιερ, θέλω κινητό που να ψήνει καφέ και θέλω και χοντρό χαρτζιλίκι”.
“Έλα βρε αγόρι μου να το συζητήσουμε”, έλεγες. “Πρώτα τα λεφτά γέρο και ύστερα κουβεντούλα”, απαντούσε. Έφερες και το νονό του, τη θειά του, το γείτονα, καθίσατε όλοι μαζί κι επέμενες: 'Έλα παλληκάρι μου, κάτσε να τα βρούμε”. Ακίνητος ο μικρός Βούδας. “Όλα τα λεφτά, κι ύστερα οι κουβέντες ρε απατεώνα πατέρα!” φώναζε.
Τι να πεις; Τι να κάνεις; Εσύ τον έφτιαξες μεγάλε. Τώρα, βρες άκρη...

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Τα αυτονόητα Νο 1

Οι αποφάσεις δεν είναι πάντα ζήτημα σπιρτάδας στη σκέψη ή πολιτικής αντίληψης. Δεν είναι καν ζήτημα εφαρμογής νόμων και διατάξεων. Τις περισσότερες φορές, είναι ζήτημα σωρευμένης γνώσης και εμπειρίας. Γνώσης και εμπειρίας που σωρεύεται καθημερινά και επί σειρά ετών σε όλη τη χώρα. Επειδή σε καιρούς δύσκολους συνηθίζουμε να μιλάμε για συμμάζεμα της σπατάλης, ας κάνουμε αναγωγή σε παρόμοιους όρους. Στη χώρα μας, πέρα από τη σπατάλη οικονομικών πόρων, παρατηρείται και σπατάλη της γνώσης ή της εμπειρίας. Σχεδόν σε κανένα γεωγραφικό σημείο της χώρας και σε καμιά επί μέρους έκφανση της πολιτείας, η γνώση και η εμπειρία δεν καταγράφονται συστηματικά ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμες όταν παρίσταται ανάγκη. Το να μιλήσουμε λοιπόν για στατιστική επεξεργασία της γνώσης κάτω απ' αυτές τις συνθήκες είναι μάλλον πολυτέλεια. Κι όμως, πολλές αποφάσεις θα ήταν πολύ πιο εύκολες ή θα λαμβάνονταν ταχύτερα αν υπήρχαν Εθνικές Βάσεις Δεδομένων στις οποίες θα ήταν συστηματοποιημένες και καταγραμμένες γνώσεις και εμπειρίες.
Αναζητούσα δεδομένα για την εξέλιξη της ρύπανσης στην πόλη της Λάρισας και δεν βρήκα τίποτα πουθενά. Διαβάζω ότι η πόλη συγκαταλέγεται στις περισσότερο ρυπασμένες σε αιωρούμενα σωματίδια και δεν μπόρεσα ούτε να το διαπιστώσω ούτε να το διασταυρώσω ούτε να βγάλω κάποιο συμπέρασμα από την κατανομή της ρύπανσης στο χρόνο και στο χώρο.
Αν αυτή η πληροφορία ήταν διαθέσιμη, πόσο ευκολότερη θα ήταν η δουλειά υπηρεσιών στο να εκδώσουν μια άδεια λειτουργίας μιας ρυπογόνου δραστηριότητας; Πόσο ευκολότερο θα ήταν να επιβάλλουν τους ανάλογης αυστηρότητας περιβαλλοντικούς όρους λειτουργίας;
Την ίδια ένδεια στοιχείων ή πληροφοριών συνάντησα όταν θέλησα να μάθω αν υπάρχουν επιδημιολογικά στοιχεία περιστατικών καρκίνου σε συγκεκριμένες περιοχές. Τίποτα!
Κι όμως, οι μετρήσεις, οι Εθνικές Βάσεις Πληροφοριών, οι στατιστικές επεξεργασίες θα έπρεπε να είναι ρουτίνα και αυτονόητο. Ας παλέψουμε λοιπόν για το αυτονόητο. Να θεσμοθετηθεί ΤΩΡΑ η δημιουργία Εθνικών Βάσεων Δεδομένων καταγραφής πρωτογενούς πληροφορίας σε μια σειρά δραστηριοτήτων!

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Τι συμβαίνει με τη λυματολάσπη και το πετ-κοκ;






Ένα δείγμα του πως δουλεύουν οι υπηρεσίες ελέγχου της τοπικής αυτοδιοίκησης, τουλάχιστον στη Λάρισα, είναι αυτό που ακολουθεί και που καταγγέλθηκε σήμερα από το "Δίκτυο Παρέμβασης Πολιτών για το Περιβάλλον, την Πράσινη Ανάπτυξη και την Ποιότητα Ζωής της Τ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ.  Λάρισας". Διαβάστε προσεκτικά και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. 
Θα επανέλθω στην ουσία των καταγγελομένων αργότερα σήμερα. Για τώρα, έχω μείνει άφωνος από τις ξεδιάντροπες επιστολές των διάφορων υπηρεσιών και από την παντελή άγνοια (???) των ελεγκτών. 



Μια ιστορία από αυτές που δεν ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις εκτυλίχθηκε στην περιοχή μας κατά το τελευταία πεντάμηνο.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Στις 19 Αυγούστου 2009 το Συμβούλιο Εργαζομένων στο Εργοστάσιο Ζάχαρης Λάρισας με το έγγραφό του αριθμό πρωτοκόλλου 168, (αριθμός πρωτοκόλλου εισερχομένων της Νομαρχίας 2670/19.08.2009) ζητά από την Διεύθυνση Ανάπτυξης της Νομαρχίας Λάρισας να ελέγξει το χώρο του εργοστασίου και να απαντήσει άμεσα «εάν και πόσο βλαβερό είναι στο διατροφικό προϊόν που είναι η ζάχαρη και στους εργαζόμενους». Το ερώτημα αναφέρεται στο ΠΕΤ-ΚΟΚ «από το διπλανό κεραμοποιείο TERRA A.E.» το οποίο σύμφωνα με αυτούς «είναι εκτεθειμένο έξω σε σάκους του ενός τόνου και υπάρχει δυσοσμία»
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2009, με το έγγραφό της ΔΑ/2670/15.09.2009 η Διεύθυνση Ανάπτυξης διαβιβάζει το έγγραφο – καταγγελία του συμβουλίου εργαζομένων στην Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Νομαρχίας Λάρισας και την παρακαλεί για τις δικές της ενέργειες λόγω αρμοδιότητας.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 και με ίδιο αριθμό πρωτοκόλλου η Διεύθυνση Ανάπτυξης αποστέλλει την απάντησή της στους εργαζόμενους όπου αποποιείται των όποιων ευθυνών παραπέμποντάς στην ΚΥΑ 16970/20.03.2009 των Υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Ανάπτυξης με την οποία εγκρίθηκαν οι σχετικοί περιβαλλοντικοί όροι λειτουργίας του κεραμοποιείου. Στην ίδια απάντηση αναφέρεται: «Θεωρούμε ότι με την έγκριση των όρων που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω ΚΥΑ … έχει ουσιαστικά κριθεί ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον, με την αυτονόητη προϋπόθεση της τήρησης αυτών»
Στις 21 Οκτωβρίου 2009 η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Νομαρχίας Λάρισας αποστέλλει έγγραφο προς την οικεία Διεύθυνση Ανάπτυξης (αριθ. Πρωτ. 6826) όπου αναφέρονται επί λέξει τα παρακάτω: «Σε απάντηση του ανωτέρω σχετικού, σας γνωρίζουμε ότι η υπηρεσία μας δεν διαθέτει τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις ώστε να τεκμηριώσει άποψη για τυχόν υγειονομικά προβλήματα που μπορούν να προκληθούν από τη χρήση του pet coke τόσο ως καύσιμη όσο και ως ανεπεξέργαστη ύλη. Ως εκ τούτου εκφεύγει των αρμοδιοτήτων μας».
Στις 20 Νοεμβρίου 2009 με το έγγραφό της ΔΑ/3485/23.10.2009,  η Διεύθυνση Ανάπτυξης κοινοποιεί την παραπάνω απάντηση στο Συμβούλιο των Εργαζομένων στη Ζάχαρη.
Υποθέτουμε ότι, πέρα από την αλληλογραφία ανάμεσα στους ορόφους του κτιρίου της Νομαρχίας, υπάλληλοι των Διευθύνσεων διενήργησαν αυτοψία στο χώρο των δύο όμορων εργοστασίων (ζάχαρης και κεραμοποιία). Υποθέτουμε ότι το είδαν το pet-coke, είδαν τους σάκους του ενός τόνου, μύρισαν τις δυσάρεστες οσμές, ήλεγξαν τους χώρους αποθήκευσης κ.λ.π. Υποθέτουμε ότι δεν αρκέστηκαν στο αυτονόητο της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων, όπως λένε, αλλά μπήκαν στον κόπο να το ελέγξουν. Ότι πριν απαντήσουν έψαξαν, είδαν, ρώτησαν, έκαναν τελικά τη δουλειά τους. Υποθέτουμε ότι ήταν ενήμεροι και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, ο τότε αντινομάρχης κύριος Κουτσογιάννης ή ο ίδιος ο Νομάρχης ο κ. Κατσαρός.
Εμείς πάντως τα είδαμε. Πήγαμε την Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 στις 14:30, αφού είχαμε ενημερωθεί τηλεφωνικά 5 μέρες πριν από τους εργαζόμενους στη ζάχαρη. Πήραμε τη φωτογραφική μας μηχανή και πήγαμε…
Οι σάκοι ήταν εμφανείς και εντυπωσιακά πολλοί από μακριά. Φτάνοντας κοντά, μας έκανε αισθητή την παρουσία της και η έντονη και δυσάρεστη οσμή. «Μην κλείνετε τη μύτη σας σαν τους υπαλλήλους της Νομαρχίας. Εμείς το ζούμε αυτό καθημερινά. Κάντε κάτι» μας είπε ο πρόεδρος του συμβουλίου των εργαζομένων. Άρα επισκέφθηκαν το χώρο οι Νομαρχιακοί Υπάλληλοι…
Τι είδαν όμως; Μας είπαν για το πετ-κοκ, για ΚΥΑ σχετική με το πετ-κοκ, για ελλιπείς επιστημονικές γνώσεις γύρω από το πετ-κοκ, για αναρμοδιότητες σε ζητήματα πετ-κοκ. Απορούμε, δεν αντιλήφθηκαν ότι η έντονη και οξεία οσμή δεν είχε καμιά σχέση με πετρελαιοειδή αλλά είχε την χαρακτηριστική μυρωδιά των εν σήψη αποβλήτων βιολογικού καθαρισμού; Δεν είδαν το χρώμα και την υφή του υλικού; Δεν αναρωτήθηκαν για τίποτα;
Γιατί αυτό που εμείς βλέπαμε μπροστά μας δεν ήταν πετ-κοκ!!! Μπροστά μας βλέπαμε χιλιάδες ίσως σάκους να καλύπτουν μια έκταση 5 και πλέον στρεμμάτων που περιείχαν κατά πάσα πιθανότητα ξηρή λυματολάσπη. Πάρα πολλοί σάκοι ήταν ανοιχτοί και το περιεχόμενό τους γέμιζε τον περιβάλλοντα χώρο. Η απόσταση από το συσκευαστήριο ζάχαρης ήταν κοντά στα 85 μέτρα! Προσέξτε: η απόσταση αποθήκευσης χύμα λυπατολάσπης(;) από το συσκευαστήριο ζάχαρης κυμαίνεται από 82 έως 120 μέτρα!

Όσο για το πετ-κοκ, εξακολουθεί να υψώνεται σαν βουνό βορειοανατολικά του συσκευαστηρίου και σε απόσταση περίπου 450 μέτρων από αυτό. Φυσικά, με κάθε αεράκι, εισπνεύσιμη σκόνη του απόβλητου αυτού μπορεί να συσκευάζεται μαζί με τη ζάχαρη. Φυσικά οι εργαζόμενοι στους χώρους των δύο εργοστασίων είναι αναγκασμένοι να ζουν καθημερινά δίπλα στα απόβλητα, τη σκόνη τους και τις οσμές τους.
Οι αρμόδιοι σύμφωνα με το νόμο δήλωσαν αναρμόδιοι! Κι εμείς αναρωτιόμαστε σε ποιων τα χέρια έχουμε αποθέσει τις ελπίδες μας για προστασία του περιβάλλοντος και  της δημόσιας υγείας… Αναρωτιόμαστε πόσο άραγε σοβαρά έχουν πάρει το ρόλο τους μερικοί. Αναρωτιόμαστε γιατί ο Δήμος Λάρισας έστησε τη μονάδα μέτρησης ρύπων σε ανοιχτό χώρο, δίπλα στο ποτάμι και μακριά από τις πηγές ρύπανσης; Γιατί δεν στήνει τη μονάδα στη Νέα Σμύρνη, στο τέλος της Σωκράτους; Αναρωτιόμαστε γιατί η Νομαρχία αρνείται επίμονα να ελέγξει πραγματικά τις ρυπογόνες δραστηριότητες;
Θα παρακολουθούμε στενά το θέμα και την εξέλιξή του και αυτή τη φορά θα περιμένουμε σοβαρές απαντήσεις. Παράλληλα, θα ενημερώσουμε εγγράφως την Περιφέρεια και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, καλώντας και τους πολίτες σε επαγρύπνηση.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Παραλογισμοί

Παρατηρώ εσχάτως αμφίπλευρους – μάλλον πολύπλευρους - παραλογισμούς που θέτουν σε αμφισβήτηση τη λογική και την πνευματική ισορροπία μας. Πολύπλευρους, με την πολιτική σημασία του όρου – αν υπάρχει τέτοια.


Παρατηρώ, παραδείγματος χάρη την αιτιολογία για την άρνηση του ΣΥΝ να στηρίξει Παπούλια στην επερχόμενη εκλογή προέδρου. Ακούστηκε λοιπόν ότι δεν μπορεί ο ΣΥΝ (ή ο ΣΥΡΙΖΑ, έχω μπερδευτεί...) να στηρίξει επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων. Ώστε αυτό είναι το κριτήριο επιλογής ή στήριξης πολιτικών του ΣΥΝ; Συμφωνούν με αυτό τα μέλη και ψηφοφόροι του; Λυπάμαι που το (ξανα)λέω αλλά η ηγεσία του ΣΥΝ θα μπερδεύει μόνιμα το βήμα της όσο επιμένει να κοιτά προς το μέρος του ΚΚΕ πριν κάνει το επόμενο. Σύντροφοι και φίλοι Συνασπίτες, είστε σίγουροι ότι όταν φεύγατε από το ΚΚΕ ξέρατε τι κάνατε; Είστε σίγουροι ότι έχετε αυτόνομη και αυτοτελή πολιτική πρόταση;   


Παρατηρώ ανθρώπους δήθεν σοβαρούς να διαγκωνίζονται με τα μισσαλόδοξα κατακάθια που στεγάζονται στο ΛαΟΣ για το ποιός είναι περισσότερο πατριώτης, περισσότερο Έλληνας, περισσότερο αντιιμπεριαλιστής και αντινεοταξίτης (!!). Στην βιάση τους να μας δείξουν το πόσο δίκιο έχουν όταν λένε ότι υπάρχει σε εξέλιξη παγκόσμια συνομωσία κατά της Ελλάδας, υιοθετούν γελοία κατασκευάσματα που μάλλον προέρχονται από συνταξιούχους ή δευτεροκλασάτους ΚΥΠατζήδες παλαιάς κοπής ή από καραμπινάτα φασιστόμουτρα. Αγαπητέ Στάθη, Μίκη και λοιποί ανώνυμοι, με τις υγείες σας και άντε να σας δούμε στο επικρατείας δίπλα σε Πλεύρη, Βορίδη και Άδωνη...


Παρατηρώ την χαώδη απόσταση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα  στις καλές προθέσεις και στην πράξη. Θα ήθελα οι πολιτικοί που επέλεξα να είναι περισσότερο αποτελεσματικοί και λιγότερο καλοί ρήτορες. Υπενθυμίζω σε υπουργούς και άλλα κυβερνητικά στελέχη ότι αυτό που μένει είναι οι τομές, οι μεταρρυθμίσεις, οι βαθιές αλλαγές και όχι η υπογραφή αποφάσεων ρουτίνας. Γι αυτές έχουμε τους υπηρεσιακούς παράγοντες. Τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις για άλλα πράγματα τους ψηφίζουμε.

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Άχθος Αρούρης

Για πρώτη φορά, θα αναδημοσιεύσω ολόκληρο άρθρο από ενα άλλο blog γιατί θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να διαβαστεί. Ο σύνδεσμός για το πρωτότυπο βρίσκεται εδω. Αναδημοσιέυστε το ώστε να ξεσκεπαστούν οι συκοφάντες και πατριδοκάπηλοι που τον τελευταίο καιρό έχουν σύρει ένα απίστευτο χορό ψεύδους, σπιλώνοντας μια σειρά ανθρώπων και επιστημόνων με μοναδικό σκοπό να προωθήσουν τα φασιστικά μηνύματά τους και να εξυπηρετήσουν τις κομματικές τους βλέψεις. Είναι ντροπή που σε αυτή την προσπάθειά τους ενέπλεξαν ακόμα και την Ακαδημία...




Α' ΜΕΡΟΣ: ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Μέρες τώρα παρακολουθούμε τη χυδαία επίθεση που ξεκίνησε το ΛάΟΣ ενάντια στη Θ. Δραγώνα, κατηγορώντας τη για «ανθελληνισμό» (τι πρωτότυπο!), και ζητώντας την απομάκρυνσή της από τη θέση της γ.γ. του Υπουργείου Παιδείας. Κι από κοντά, και κάποιοι καλοθελητές της ΝΔ και «υπερπατριώτες αριστεροί».

Η επίθεση εστιάζεται σε δύο σημεία. Η πρώτη βασίζεται σε ένα παλιότερο άρθρο της εφημερίδας «Το Παρόν» με ημερομηνία 16/9/2007, κατηγορώντας τη Δραγώνα για αναγνώριση του διδακτορικού της από το ΔΙΚΑΤΣΑ με αδιαφανείς τρόπους.


Το κείμενο δίνει βάρος στη φράση «χωρίς να έχει βασικό τίτλο σπουδών». Τούτο είναι λάθος, διότι κανένα πανεπιστήμιο δεν χορηγεί διδακτορικό τίτλο χωρίς βασικό τίτλο σπουδών. Συμβαίνει όμως το εξής: η Δραγώνα είναι απόφοιτη του κολεγίου Deree, το οποίο δεν είναι αναγνωρισμένο ίδρυμα από την Ελλάδα, είναι όμως αναγνωρισμένο από πανεπιστήμια της Αγγλίας και της Αμερικής. Τα πανεπιστήμια αυτά με τη σειρά τους χορηγούν μεταπτυχιακούς τίτλους οι οποίοι αναγνωρίζονται από την Ελλάδα. Έτσι δεν είναι παράξενο, ούτε μοναδική περίπτωση Ελλήνων με αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, αλλά χωρίς αναγνωρισμένο βασικό πτυχίο.

Τυπικά, λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό ως εδώ. Το αν ακολουθήθηκαν αδιαφανείς διαδικασίες αναγνώρισης από το ΔΙΚΑΤΣΑ δεν το γνωρίζουμε, και παραμένουμε επιφυλακτικοί περιμένοντας ένα αποδεικτικό στοιχείο. Το «Παρόν» μιλάει για στοιχεία, η έρευνα πάντως στο ίντερνετ μέχρι τώρα δεν μας αποκάλυψε κάτι τέτοιο.
Αυτό που θα μας απασχολήσει όμως είναι το δεύτερο σημείο της επίθεσης, που είναι και το βασικότερο, δηλαδή οι «αποδείξεις» του ανθελληνισμού της. Αναζητήσαμε αυτές τις «αποδείξεις» σε πάμπολλες ιστοσελίδες (εθνικιστικές και μη), και εκπλαγήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι ΟΛΕΣ, αντιγράφοντας η μία την άλλη, αναπαράγουν το ίδιο ακριβώς κείμενο. Αντιγράφουμε εδώ ένα μέρος του, στο οποίο άλλωστε βρίσκεται και όλη η «επιχειρηματολογία» του:

«Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!

Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!... (σελ. 82).

4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.

Το ελληνικό αίμα γίνεται και νερό»
«Περιττεύει να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα αντιρατσιστικά «πιστεύω» της κ. Θάλειας Δραγώνα, όπως τα έχει εκφράσει πριν 10 χρόνια στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;». Η γυναίκα αυτή θέλει να μας πείσει ότι είναι ρατσιστικό και μόνο το να δηλώνουμε Έλληνες. Κι όμως: Σε λίγες ημέρες θα είναι βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς θα διαπρέψει στους αντιρατσιστικούς αγώνες εντός και εκτός Βουλής.»

Το άρθρο αυτό έχει γίνει το λάβαρο των απανταχού ακροδεξιών, «υπερπατριωτών» αριστερών, και γενικότερα αφελών, το οποίο μάλιστα δίνει και παραπομπές (μεγάλη πρόοδος ειδικά για κάποιον «εθνικόφρονα»!). Προσπαθήσαμε να βρούμε σε ποιον ανήκει, ακολουθώντας την παλιότερη ημερομηνία. Βρήκαμε λοιπόν ότι αυτό το άρθρο-λάσπη υπάρχει ήδη από το 2007. Το αναδημοσιεύει η ιστοσελίδα "filopatria" , η οποία παραπέμπει στο φόρουμ του Ρεσάλτο, το οποίο όμως έχει διαγράψει το σχετικό κείμενο. Έτσι, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με σιγουριά ποιος το εμπνεύστηκε.


Αυτό που μπορούμε όμως, και οφείλουμε να κάνουμε, είναι να ελέγξουμε την αξιοπιστία του. Πήραμε λοιπόν το βιβλίο «Τι είναι η Πατρίδα μας» και πήγαμε στα επίμαχα άρθρα της Δραγώνα. Διαπιστώσαμε αυτό που υποψιαζόμασταν: Ο συγκεκριμένος γραφιάς που επιτίθεται στη Δραγώνα είναι ένας απατεώνας λασπολόγος.

Πάμε να συγκρίνουμε ένα προς ένα αυτά που αποδίδει ο γραφιάς στη Δραγώνα, με την πραγματική διατύπωση του βιβλίου, στη σελίδα που παραπέμπει.

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

Λέει όντως αυτά στη σελίδα 16; Μάλλον όχι. Αντιγράφω τη σχετική παράγραφο:

«Σε ένα άλλο επίπεδο, οι αναπαραστάσεις για το έθνος δεν είναι στατικές και αλλάζουν μέσα στο χρόνο. Στην ελληνική περίπτωση πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η «αναζήτηση» της «νεοελληνικής» ταυτότητας υπήρξε μια μακρά διαδικασία συγκρότησης επιχειρημάτων, που οδήγησε σε έναν ορισμό του «ελληνισμού» με κριτήρια ταυτόχρονα ανθρωπολογικά-φυλετικά και ιστορικά-πολιτισμικά (Βελουδής 1982, 84). Έτσι στη συγκυρία του 19ου αιώνα, που διεξαγόταν η πάλη για την οριστικοποίηση των εθνικών συνόρων σε μια εποχή επεκτατισμών, αποικιοκρατίας και των αντίστοιχων ιδεολογιών που νομιμοποιούσαν αυτές τις πολιτικές, η ελληνική εθνική ταυτότητα θεωρήθηκε ανεπαρκής και κατώτερη σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων (Σκοπετέα 1988)».
Ακολουθεί η σελίδα 16 για να ελέγξετε και μόνοι σας:


Σελ. 16 (κλικ για μεγέθυνση)


2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16).

Ο γραφιάς εδώ λέει βέβαια ψέματα, τέτοια πρόταση δεν υπάρχει. Η σχετική παράγραφος στη συγκεκριμένη σελίδα λέει:

«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι στη σημερινή συγκυρία της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ο κυρίαρχος σε μεγάλες και ευρωπαϊκές χώρες ιδεολογικός λόγος, ο οποίος παρά τον εκμοντερνισμό και την εκλέπτυνσή του εξακολουθεί έμμεσα, δίπλα στον μαχητικό αντίλογο, να αξιολογεί τους λαούς και τους πολιτισμούς σε «ανώτερους» και «κατώτερους» και υποτιμά τις λεγόμενες νότιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τις λεγόμενες νότιες περιοχές των βόρειων χωρών της κατατάσσοντας τους αντίστοιχους λαούς και πολιτισμούς στην «ανατολή», τόσο με τη γεωγραφική όσο και με την πολιτική σημασία του όρου».
Ακολουθούν οι σχετικές σελίδες 16-17:

Σελ. 16-17 (κλικ για μεγέθυνση)


Εδώ η Δραγώνα ασκεί κριτική στη στάση των βορειοευρωπαίων απέναντι στους νότιους (οι οποίοι ας θυμηθούμε ότι αποκαλούν τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες «PIGS»: Portugal, Italy, Greece, Spain). Ενώ, δηλαδή, έχουμε μια παράγραφο που κριτικάρει την προκατάληψη των βόρειων απέναντί μας (με την οποία θα συμφωνούσε κι ο τελευταίος χρυσαυγίτης!), ο γραφιάς την παρουσίασε με μία ασαφή μορφή, που να υπονοεί απλά ότι η Δραγώνα είπε κάτι κακό!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει [δηλ. είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει] με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

Κι εδώ ψέματα. Πουθενά δεν λέει η Δραγώνα κάτι τέτοιο. Στην σχετική παράγραφο της σελ. 20, γίνεται απλά παρουσίαση της δουλειάς μιας συγγραφέας στο συλλογικό τόμο:

«Στη συνέχεια η Νέλλη Ασκούνη αναλύει το λόγο των εκπαιδευτικών, σε δύο ανοιχτές ερωτήσεις του ερωτηματολογίου, όπου από το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων προβάλλουν «δύο αντιθετικές μορφές του εθνικού άλλου», οι ισχυροί και επίφοβοι Ευρωπαίοι και οι ανεπιθύμητοι μετανάστες και πρόσφυγες».
Ακολουθεί η σελίδα 20:

Σελ. 20 (κλικ για μεγέθυνση)


3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81)

Το κείμενο συγκεκριμένα, και χωρίς χαρακτηρισμούς, λέει:

«Αυτή η στρατηγική [της άρνησης] είναι ιδιαίτερα προφανής στις αποσιωπήσεις και παραλήψεις ιστορικών γεγονότων, που εντοπίζονται στα σχολικά εγχειρίδια. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αντίστοιχη είναι και η πλήρης απουσία οποιασδήποτε μνείας στον πολιτισμό, τα γράμματα και τις τέχνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας-και του τουρκικού κράτους από το 1908 και ύστερα». […] [Α]ντίστοιχη άρνηση επικρατεί στον ισχυρισμό των μελών του δείγματος ότι «ούτε η τουρκική ούτε η μεσανατολική ούτε η βαλκανική κουλτούρα έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των σύγχρονων Ελλήνων και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού».
Εγώ, πάντως, αυτούς δε θα τους χαρακτήριζα ρατσιστές, απλά ανιστόρητους.

Ακολουθεί η σελίδα 81:

Σελ. 81 (κλικ για μεγέθυνση)


[Ρατσιστής είναι] κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).


Ψέματα κι εδώ. Η Δραγώνα παρουσιάζει απλά ένα από τα αποτελέσματα της έρευνας, βάσει ερωτηματολογίου σε εκπαιδευτικούς:

«Παραμένει ωστόσο το ερώτημα κατά πόσο η άρνηση στην οποία καταφεύγουν οι εκπαιδευτικοί είναι πράγματι αποτελεσματική, διότι όταν τους τέθηκε άλλη ερώτηση, «με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη [τους] έχει επιδράσει ο τουρκικός πολιτισμός επί του ελληνικού», η απάντησή τους στη συντριπτική πλειοψηφία ήταν ότι «έχει επιδράσει αρνητικά»».
Ακολουθεί η σελίδα 82:

Σελ. 82 (κλικ για μεγέθυνση)


4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Το κείμενο γράφει:

«Στα σχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία ήταν προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες, σύμφωνα με τα βιβλία ιστορίας και γλώσσας, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι’ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα»
Ακολουθεί η σελίδα 84:

Σελ. 84 (κλικ για μεγέθυνση)
Εδώ, δηλαδή, δε λέει τίποτα που να μη γνωρίζουν όσοι πήγαν σε ελληνικό σχολείο και διδάχτηκαν τα συγκεκριμένα μαθήματα. Και για όσους πιστεύουν ότι οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ θύτες, κι ήταν πάντα οι καλοί κι αδικημένοι της υπόθεσης, ας παραθέσουμε ένα μεζεδάκι από τα ανδραγαθήματα του ελληνικού στρατού και των καλών χριστιανών, τις πρώτες μέρες της απόβασής του στη Σμύρνη το 1919:

«Ήδη από την πρώτη μέρα, η παρουσία του ελληνικού στρατού στην Ιωνία σημαδεύτηκε από βιαιοπραγίες σε βάρος του άμαχου πληθυσμού. Με αφορμή κάποιους πυροβολισμούς που ρίχτηκαν εναντίον των αγημάτων που παρήλαυναν στην προκυμαία της Σμύρνης, έλληνες στρατιώτες κι ένοπλοι ντόπιοι χριστιανοί επιδίδονται σ’ ένα διήμερο όργιο βίας, φόνων, βιασμών κι εκτεταμένων λεηλασιών στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης, με περισσότερους από 200 νεκρούς μεταξύ των κατοίκων. Περίπου 2.500 μουσουλμάνοι συνελήφθησαν και κακοποιήθηκαν (ανάμεσά τους μικρά παιδιά κι ολόκληρες τάξεις μαθητών με τους δασκάλους τους), ενώ στόχος επιθέσεων έγινε επίσης η εβραϊκή κοινότητα της πόλης, με λεηλασία των καταστημάτων της και μερικούς νεκρούς» (Τ. Κωστόπουλος, Πόλεμος και Εθνοκάθαρση, εκδ. Βιβλιόραμα, σελ. 98-9. Για τις πληροφορίες αυτές ο συγγραφέας δίνει μισή σελίδα πηγών και παραπομπών).

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

Το πραγματικό κείμενο όμως αναφέρει πάλι πορίσματα της έρευνας:

«Χαρακτηριστικές είναι και οι απαντήσεις εκπαιδευτικών στην ανοιχτή ερώτηση που ακολουθεί το κείμενο το σχετικό με τους κινδύνους που απειλούν την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση […] Άλλος εκπαιδευτικός επαναλαμβάνει αυτάρεσκα τη γνωστή ρήση πολιτικού προσώπου, που φαίνεται άγγιξε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού : “…όσο για τον πολιτισμό μας, όταν αυτοί τρώγανε βελανίδια, εμείς φτιάχναμε παρθενώνες”».
Ακολουθεί η σελίδα 85:

Σελ. 85 (κλικ για μεγέθυνση)

Η φράση «Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού» είναι κατασκευασμένη από τον απατεώνα γραφιά εκ του μηδενός. Εγώ πάλι θα πρόσθετα ότι δεν είναι «ψιλορατσιμός», αντίθετα έχει πολλή πλάκα, ειδικά όταν το διαβάζουμε στο ίντερνετ (και ειδικότερα στα greeklish) από εθνικοβαρεμένα τρολ, που νομίζουν ότι μελετώντας Πλεύρη, Βελόπουλο (και σε πιο hardcore περιπτώσεις Λιακόπουλο), έμαθαν κάτι για την ιστορία και τον εαυτό τους.


6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86)

Ο τρόπος που σερβίρει ο γραφιάς την «παραπομπή» του, διαστρεβλώνει το ίδιο κείμενο, το οποίο λέει:

«Τα μέλη του δείγματος ταυτίζονται με το εξιδανικευμένο παρελθόν, το οποίο στη συνείδησή τους μεγαλοποιείται και εξυψώνεται. Έτσι ένα ιδιαίτερο ποσοστό δηλώνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ότι “εν όψει της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να καλλιεργείται, ήδη από το δημοτικό, η γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας”, κι ακόμη ότι με “με στόχο τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ευρώπη, θα έπρεπε πρωτίστως να διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία στο πρωτότυπο ”, ενώ χαμηλότερα απ’ όλα ιεραρχείται η διδασκαλία “της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους και του νεοελληνικού λαϊκού πολιτισμού”».
Ακολουθεί η σελίδα 86:

Σελ. 86 (κλικ για μεγέθυνση)

Ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

Το κείμενο πάλι λέει:

«Αυτή η φαντασίωση της ομοιογενούς κοινότητας προβάλλεται τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στο λόγο των εκπαιδευτικών. […] Πολύ χαρακτηριστική της έμμεσης κατασκευής της απόλυτης ομοιογένειας του πληθυσμού είναι και η πλήρης αποσιώπηση για ολόκληρη την ιστορία από το Μεσαίωνα μέχρι σήμερα της ύπαρξης Ελλήνων Εβραίων όπως και κάθε άλλης αλλόθρησκης ομάδας, με εξαίρεση την αναφορά στους Βενετούς, όπου μνημονεύεται πολύ θετικά η αφομοίωσή τους από τους Έλληνες…».
Ακολουθεί η σελίδα 95:

Σελ. 95 (κλικ για μεγέθυνση)


7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Η φράση «ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας» δεν υπάρχει πουθενά στο βιβλίο, παρά βγήκε κι αυτή από την κεφάλα του απατεώνα γραφιά. Τα υπόλοιπα στην πραγματικότητα είναι απλή καταγραφή των πορισμάτων της έρευνας:

«Ο φόβος των εκπαιδευτικών είναι πολύ χαρακτηριστικός ως προς την αλλοίωση της ομοιογένειας που θεωρούν, ότι θα επιφέρει η μετανάστευση: “Συνεχίζοντας με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα”, “η εγκατάσταση των ξένων στην Ελλάδα αλλοιώνει την ομοιογένεια του πληθυσμού της”, “πρέπει ως χώρα να κρατήσουμε την ομοιογένειά μας και να μη διαβρωθούμε εθνολογικά”».
Ακολουθούν οι σελίδες 96-97 (ο γραφιάς έκανε λάθος -διαστρέβλωσε παράγραφο της σελ. 97 και έγραψε "σελ. 96"):

Σελ. 96-97 (κλικ για μεγέθυνση)



Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9[8]).

Το κείμενο λέει:

Η αύξηση των κρουσμάτων βίας, εγκληματικότητας και παραπτωματικότητας αποτελεί σύνηθες μοτίβο και στις απαντήσεις στην ανοιχτή ερώτηση: “Πράξεις βίας και κλοπής και το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις επιδημίας. Είναι καιρός να ληφθούν δραστικά μέτρα. Το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται”.
Ακολουθεί η σελίδα 98:

Σελ. 98 (κλικ για μεγέθυνση)


Εδώ αξίζει να προσέξετε κι ένα αστείο: Ο γραφιάς αντί να γράψει «σελ. 98», κατά λάθος έγραψε «σελ. 9», μία άσχετη δηλ. σελίδα, που παρουσιάζει τους συντελεστές. Και φυσικά όλοι αντέγραψαν το ίδιο λάθος, ζητώντας ταυτόχρονα να πιστέψουμε, ότι έχουν διαβάσει το βιβλίο της Δραγώνα και το γνωρίζουν!


Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100).

Ο γραφιάς εδώ σκόπιμα βάζει τη φράση «αν τολμήσουμε», υπονοώντας ενδεχόμενο εκφοβισμό και λογοκρισία στην αντίθετη άποψη. Για να πάρετε μία ακόμα γεύση από γκαιμπελισμό, συγκρίνετε την παραπάνω πρόταση με την πραγματική διατύπωση της Δραγώνα, η οποία γράφει:

«Η γραμμική σχέση μεταξύ της εισόδου των νόμιμων ή παράνομων μεταναστών στη χώρα και της αύξησης της εγκληματικότητας ή της μείωσης των θέσεων εργασίας, που σε άλλη περίπτωση θα έμεναν σε ντόπια χέρια, δεν έχει εμπειρικά αποδειχθεί ή αντίστοιχα απορριφθεί, ούτε στην ελληνική ούτε σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνία. Πρόκειται για πεποιθήσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε στοιχεία. Πρόσφατη ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι η επίδραση των μεταναστών στις αμοιβές και τα εισοδήματα των ντόπιων εργατών καθώς και στο βαθμό της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ή το βαθμό της ανεργίας είναι ιδιαίτερα μικρή και σε μερικές περιπτώσεις αντίστροφης κατεύθυνσης (Borjas 1994, Friedberg και Hunt 1995). Άρα δηλώσεις όπως “με την είσοδο στην Ελλάδα ξένων από φτωχότερες χώρες αυξάνεται η εγκληματικότητα ή χάνονται θέσεις εργασίας για τους Έλληνες ” δεν φέρουν καμία αποδεικτική αξία. Ωστόσο τέτοιες δηλώσεις διαθέτουν ψυχολογική και κοινωνική εγκυρότητα, διότι αντικατοπτρίζουν τη φύση των διομαδικών σχέσεων στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή».
Ακολουθούν οι σελίδες 99-100:

Σελ. 99-100 (κλικ για μεγέθυνση)


Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.»

Εδώ ο γραφιάς δεν παραποιεί και πολύ το κείμενο, το οποίο λέει:

«Και έτσι μέσα από αρχαϊκούς ψυχολογικούς μηχανισμούς, ο εθνικισμός φθάνει στο σημείο να αλλοιωθεί ως προς την πολιτική του διάσταση και να μετατραπεί σε ανάγκη αναγνώρισης μιας υποτιθέμενης εθνικής ομοιογένειας, ώσπου τελικά να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, το ρατσισμό ή άλλοτε και στην εθνική μισαλλοδοξία».
Ακολουθεί η σελίδα 105:

Σελ. 105 (κλικ για μεγέθυνση)

Αναρωτιέται όμως κανείς τι το «ανθελληνικό» υπάρχει σ’ αυτή την πρόταση. Προφανώς ο γραφιάς θα παίρνει σα δεδομένο ότι ένας εθνικιστής δεν μπορεί ποτέ να γίνει ρατσιστής ή μισαλλόδοξος, κι όποιος διαφωνεί μ’ αυτό είναι ανθέλληνας!


Όσο για το τι θεωρεί «ρατσιστικό», η ίδια η Δραγώνα είναι πολύ προσεχτική στη διατύπωση:

«Ο ρατσισμός με την κλασική του έννοια περιλαμβάνει μια βαθιά εδραιωμένη άποψη ως προς την εγγενή, βιολογική κατωτερότητα φυλών άλλων από τη δική μας. Ωστόσο η σύγχρονη χρήση του όρου είναι πολύ πιο διευρυμένη, πάει πέρα από το γενετικό καθορισμό και περιλαμβάνει την οποιαδήποτε έκφραση απέναντι σε μια ομάδα ή μέλη της ομάδας σαν να ήταν δεδομένη η φυλετική διαφορά. Πρόκειται για τη συμβολική και πολιτισμική διάκριση μιας κοινωνίας που είναι συστηματικά οργανωμένη γύρω από την καταπίεση μιας ομάδας και την κυριαρχία μιας άλλης. Για παράδειγμα, ο πολιτισμικός ρατσισμός παραπέμπει στην άποψη ότι η πολιτισμική κληρονομιά μιας κοινωνικής ομάδας είναι ανώτερη από μιας άλλης. Με αυτή την έννοια υπάρχει μεγάλη συνάρτηση μεταξύ ρατσιστικού και εθνικιστικού λόγου. Όπως η εθνική κατηγοριοποίηση έτσι και η φυλετική προσδιορίζουν ταυτόχρονα την ένταξη και τον αποκλεισμό. Αναγνωρίζουν και οι δυο όρια τα οποία, ενώ είναι κοινωνικά κατασκευασμένα, διαχωρίζουν την ανθρωπότητα σε διακριτές ομάδες σαν όρια φυσικά που τις εμφανίζουν φύσει διάφορες μεταξύ τους. Κι στις δύο περιπτώσεις τα κριτήρια διαχωρισμού μπορεί να εφευρεθούν ή να επινοηθούν, και στις δύο περιπτώσεις κυριαρχεί η φαντασίωση της διατήρησης μιας ενιαίας, ομοιογενούς και «αμόλυντης» από άλλους κοινότητας» (σελ. 94-5).

Ο συγκεκριμένος απατεώνας γραφιάς, ακολουθώντας την (πολύ γνωστή και οικεία σε μας) μέθοδο του γερο-ναζιστή Πλεύρη, έκοψε, έραψε, και πρόσθεσε και τα δικά του, για να μεταμορφώσει τη μισητή εχθρό στον μπαμπούλα που ήθελε.

Διαβάστε οπωσδήποτε και τον, ευφυή και με καυστικό χιούμορ, σχολιασμό ολόκληρου του γκαιμπελο-κειμένου από κάποιο μέλος φόρουμ του Ολυμπιακού (!). Τα δικά του ξεβρακωτικά σχόλια είναι αυτά με τα κόκκινα γράμματα: http://www.thrylos-fans.net/forum/showpost.php?p=656733&postcount=510

Διαβάστε επίσης τον πολύ καλό και νηφάλιο σχολιασμό του Γ. Πίττα, ο οποίος όμως κάνει το λάθος να θεωρεί ειλικρινή τον απατεώνα-γραφιά, και να πιστεύει ότι όντως αυτά τα είπε η Δραγώνα. Ακροδεξιός και ειλικρινής; Αυτό είναι ανέκδοτο!

Ποιοι πήραν αυτό το γκαιμπελογράφημα στα σοβαρά; Η απάντηση είναι: υπερβολικά πολλοί, μεταξύ των οποίων και η Ακαδημία Αθηνών! Αρκεί να γκουγκλάρετε κάποιες από τις φράσεις κλειδιά, και θα δείτε πλήθος γνωστών και άγνωστων ιστοσελίδων να αναπαράγουν το ίδιο κείμενο.

Πάρτε μια γεύση: http://www.google.de/#hl=el&source=hp&q=%22%CE%...


Εμείς, βέβαια, θα εστιάσουμε στους γνώριμους και πολλάκις αποδεδειγμένα ψεύτες και απατεώνες του ΛάΟΣ, η οποίοι κάναν και εκδήλωση διαμαρτυρίας. Διαβάστε πρώτα την ανακοίνωση της Νεολαίας τους δημοσιευμένη από τον πρόεδρό τους, Γιάννη Παναγιωτακόπουλο: http://www.neos-forum.com/viewtopic.php?...


Την ανεβάζουμε και σε screenshot, γιατί μας έχουν συνηθίσει να σβήνουν τις δημοσιεύσεις τους όταν αναφερόμαστε σ' αυτούς:


(κλικ για μεγέθυνση)
Όπως θα διαπιστώσατε, το αιτιολογικό τους βασίζεται αποκλειστικά στο κείμενο-μπούρδα που αναλύσαμε. Αυτοί, οι απευθείας απόγονοι του Αριστοτέλη, λοιπόν, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να ανοίξουν και το ίδιο το βιβλίο της Δραγώνα, για να δουν τι γράφει, αντέγραψαν μια χαρά τις συκοφαντίες του απατεώνα-γραφιά, και μας τις σέρβιραν ως την αιτία (!!!) που χαρακτηρίζουν τη Δραγώνα «ανθελληνίδα» και απαιτούν, με πορεία, το ξήλωμα από τη θέση της στο Υπουργείο Παιδείας. Η κριτική τους ικανότητα και η «ελληνοπρέπειά» τους κερδίζει για μία ακόμη φορά το σεβασμό όλων μας.

Απολαύστε τώρα στο παρακάτω βίντεο την πορεία-πανηγύρι:


Επειδή οι θεομπαίχτες βάλαν στο τέρμα μουσική Ξυλούρη (θα τρίζουν τα κόκκαλά του) και δεν ακούγονται καλά οι βουλευτάδες τους, παραθέτω και σε γραπτή μορφή τις δηλώσεις, με τα αναγκαία σχόλιά μου:

Άδωνης Γεωργιάδης:
«Χωρίς τη δική μας παρουσία το θέμα της κυρίας Θ. Δραγώνα δεν θα είχε ακουστεί καν στο εθνικό κοινοβούλιο. Ότι δηλαδή, το ελληνικό κράτος διάλεξε σε μία από τις πιο υπεύθυνες θέσεις της παιδείας μας μία κυρία η οποία πιστεύει και διδάσκει ότι δεν είμαστε Έλληνες, ότι κακώς λεγόμαστε Έλληνες, κι ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας ότι δεν είναι Έλληνες».

Τι έκπληξη! Ο Άδωνης μία ακόμη φορά κάνει επίδειξη του πόσο χοντρά ψέματα μπορεί να λέει, και του πόσο ηλίθιους και χάφτες θεωρεί αυτούς που τον ακούνε.

Φυσικά η Δραγώνα δεν έκανε ποτέ τέτοια δήλωση. Εστιάζει την κριτική της στο τι εννοούμε όταν λέμε «Έλληνες» κι ότι, όταν βάζεις στον ορισμό του Έλληνα έννοιες όπως « βιολογικός απόγονος του Περικλή», «χριστιανός ορθόδοξος» (όπως κι ο Περικλής άλλωστε), πάντα γενναίος, φιλότιμος, αλλά αδικημένος κλπ, μοιραία αποκαλύπτεις την άγνοιά σου για την ελληνική ιστορία.

Η ίδια, στον πρόλογο του βιβλίου, γράφει ξεκάθαρα το στόχο της:

«Τέλος, [αυτό το βιβλίο προτείνει] την ανάγκη να καλλιεργεί το σχολείο την εθνική αυτογνωσία, δηλαδή μιαν εθνική ταυτότητα αρκετά ισχυρή ώστε να μην την υπερασπίζονται οι φορείς της αμυντικά σαν να κινδυνεύει από την ανάμειξη των πολιτισμών και τις επιρροές, κι ακόμα αρκετά ανεκτική ώστε να μην την υπερασπίζονται επιθετικά χωρίς να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα στη διαφορά» (σελ. 19).

Καμία απολύτως σχέση, δηλαδή, με τα ψέματα των λαοτιανών, ότι τάχα δεν πρέπει να λεγόμαστε Έλληνες και λοιπά γκαιμπελίστικα. Απλά στον ορισμό του Έλληνα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και έννοιες όπως αυτογνωσία, ανεκτικότητα, πολιτισμικές επιρροές κλπ (δηλαδή ό,τι ακριβώς σιχαίνεται η ακροδεξιά).

Θάνος Πλεύρης:
«Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, έβγαζε από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας το «Εθνικής», προφανώς έκανε πολύ καλά, γιατί με τη Θάλεια τη Δραγώνα εθνική παιδεία δεν μπορεί να υπάρξει. Τη γνωρίσαμε ως βουλευτή το 2007 και 2009. Η Ρεπούση μπροστά στη Δραγώνα είναι εθνικίστρια».

Ο Θανούλης εδώ αναπαράγει τη σύγκριση της Δραγώνα με τη Ρεπούση, κι οι λόγοι είναι προφανέστατοι. Ελπίζουν σε μια παρόμοια αναμπουμπούλα με αυτή του βιβλίου ιστορίας, και στην τόνωση του αγωνιστικού «εθνικού φρονήματος» των εν δυνάμει ψηφοφόρων τους.

Πολατίδης:
«Αν ο κύριος Σόρος θέλει να κάνει προπαγάνδα, ας πληρώσει κι αυτήν. Δεν θα βάζει τα τσιράκια του σαν την κυρία Δραγώνα, να αναλαμβάνουνε με έξοδα του ελληνικού λαού να κάνουνε πλύση εγκεφάλου…»

Τρεις διαπιστώσεις: Πρώτον, καλό θα ήταν αυτή την εμμονή που έχει ο κος Πολατίδης με τον Σόρος να την κοιτάξει, εν ανάγκη να απευθυνθεί και σε κάποιον ειδικό. Εκτός φυσικά κι αν έχει, πέρα από μπλα-μπλα, και κάποια αξιόπιστα στοιχεία. Δεύτερον, μαθαίνουμε από αυτόν το σοβαρό βουλευτή ότι η Δραγώνα (εκτός από ανθελληνίδα) είναι και τσιράκι του Σόρος. Αληθινοί χαρακτηρισμοί από αξιόπιστους ανθρώπους. Και τρίτον, μαθαίνουμε ότι ο ελληνικός λαός πληρώνει για να του κάνουν πλύση εγκεφάλου. Αν θέλετε βέβαια να μάθετε ποια είναι η αληθινότατη αλήθεια που ευαγγελίζονται οι βουλευτάδες του ΛάΟΣ και την οποία αξίζει να πληρώνει ο ελληνικός λαός, ρίχτε μια ματιά στο «Καρατζαφέρειο Πατριωτικό Πανεπιστήμιο».

Χρυσανθακόπουλος:
«Θέλει να γίνουν τα αγγλικά επίσημη γλώσσα του κράτους, άρα να πάψει να μεταφράζεται η ελληνική στους διεθνείς οργανισμούς, κι όλα τα επίσημα έγγραφα, να τυπώνονται και στα αγγλικά».

Εδώ ο νέος λαοτιανός βουλευτής αποδίδει στη Δραγώνα κατηγορία που σχετίζεται με παλιότερη δήλωση της Διαμαντοπούλου, και η οποία δεν έχει έρθει ποτέ ξανά στην επιφάνεια. Αλλά, σου λέει ο «νέος», καλύτεροι από μένα είναι οι άλλοι στο ψέμα; «Τσιράκι του Σόρος» θα πεις εσύ; «Υπεύθυνη αλλαγής γλώσσας» θα πω εγώ. Κέρδισα!

Όσο όμως και να συναγωνίζονται μεταξύ τους στο ψέμα αυτά τα άξια της πατρίδας τέκνα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν τον μετρ του είδους πρόεδρό τους, τον Γιώργο τον Καρατζαφέρη, τον πιο γνήσιο αιματολογικά Έλληνα όπως μαρτυρά και το επίθετό του.

Απολαύστε φίλοι και φίλες, απολαύστε τον ορισμό του ψεύτη και συκοφάντη να δίνει ρεσιτάλ στο ελληνικό κοινοβούλιο (ο Γκαίμπελς αν τον άκουγε θα ένιωθε πολύ λίγος κι ασήμαντος), φέρνοντας ως «πηγή» του ένα κουρελόχαρτο των απόστρατων αξιωματικών, οι οποίοι αναπαράγουν και χοντραίνουν τις μπούρδες που διαβάζουμε όλες αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο:


Εδώ, ο ελληνόαιμος Καρά-Τζαφέρ διαβάζει ως αναντίρρητες αλήθειες τα όσα γράφουν οι απόστρατοι, και όχι απλά δεν μπαίνει στον κόπο να εκφράσει επιφυλάξεις για την εγκυρότητά τους, αλλά είναι και βέβαιος επειδή «το υπογράφει ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας». Διότι ως γνωστόν, ό,τι υπογράφουν και ισχυρίζονται οι απόστρατοι αξιωματικοί (ειδικά), πρέπει να είναι αληθές. ….. Σωστά; …… Ακούτε κι εσείς κάποιο μεταλλικό θόρυβο στο δρόμο;

Ας απομαγνητοφωνήσουμε τώρα αυτά που αποδίδει ο Καρατζαφύρερ (διαβάζοντας την ανακοίνωση αποστράτων) στη Δραγώνα:

«Δεν είμαστε Έλληνες. Μας έκαναν Έλληνες».

Εδώ αναπαράγει τα παραμύθια του άγνωστου απατεώνα-γραφιά και τα οποία, όπως είπαμε, ουδέποτε διατυπώθηκαν από τη Δραγώνα.

«Η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική».



Η φράση αυτή είναι λάσπη διαφορετικής πηγής. Τη συναντάμε σε ένα άρθρο του Μανόλη Γαλάνη, στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» (15/11/2009).

,
(κλικ για μεγέθυνση)

Ο κος Γαλάνης παραπέμπει εδώ σε ένα άλλο βιβλίο που επιμελείται η Δραγώνα, με τίτλο «Ελλάδα και Τουρκία – Πολίτης και Έθνος-Κράτος». Φυσικά δεν δίνει παραπομπή στη φράση «Η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική», κι έχει κάθε λόγο να μην το κάνει. Διότι αν έδινε, που είναι η σελίδα 332, θα διαπίστωνε ο αναγνώστης ότι η Δραγώνα δεν λέει ακριβώς αυτό. Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα:

[σελ. 331] Τα εγχειρίδια χρησιμοποιούν ένα διπλό σύστημα αξιών για την αναφορά στα εθνικά χαρακτηριστικά και [σελ. 332] τις εθνικές διεκδικήσεις, αντιθετικά διακριτικό του ελληνικού και των άλλων εθνών. Η διεκδίκηση εδαφών, για παράδειγμα, αναφέρεται συστηματικά ως μέρος των "εθνικών δικαίων" των Ελλήνων και σαν αθέμιτη επιθετικότητα για όλους τους "άλλους". Η επεκτατική εθνική πολιτική κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα περιγράφεται για τους Έλληνες και το ελληνικό κράτος με τον όρο "εθνικά δίκαια" ενώ για τους Βαλκάνιους γείτονες εθνικιστική, ονομάζεται "προπαγάνδα" και επεκτατισμός. Οι στρατιωτικές νίκες αποδίδονται στον ηρωισμό των Ελλήνων και οι αντίστοιχες ήττες είτε δεν ερμηνεύονται είτε αποδίδονται στο πλήθος ή στην αγριότητα των κάθε εθνικότητας αντιπάλων".

Δεν χρειάζεται να έχει τελειώσει κάποιος το τμήμα ιστορίας για να καταλάβει ότι όταν η Δραγώνα μιλάει για "επεκτατική εθνική πολιτική" του 19ου αιώνα, είναι αδύνατον να αναφέρεται στην Ελληνική Επανάσταση (διότι για να επεκταθεί κάτι θα πρέπει να υπάρχει, και στην Ελ. Επανάσταση δεν επεκτεινόταν το κράτος, γιατί δεν υπήρχε, αλλά γεννιόταν), αλλά αναφέρεται προφανώς στις πολιτικές που εκφράστηκαν π.χ. με την εισβολή του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλία το 1878, ή με τον πόλεμο του 1897.

Ο κος Γαλάνης πήρε λοιπόν την πρωτοβουλία να διαστρεβλώσει το κείμενο, και θα θέλαμε πολύ να μάθουμε αν το έκανε από σκοπιμότητα ή απλά από άγνοια κάποιων ιστορικών και εννοιολογικών παραμέτρων.

Μάλλον λοιπόν οι απόστρατοι διαβάζουν «Πρώτο Θέμα», ο Καρατζαφέρης διαβάζει απόστρατους, και κανείς δεν διαβάζει Δραγώνα, αλλά τι πειράζει άμα μπορούμε να συκοφαντούμε χωρίς να μας ελέγχουν;

Πάμε να δούμε και το τρίτο που αποδίδουν στη Δραγώνα:

«Οι Έλληνες είναι ρατσιστές, κι ο νεοελληνικός πολιτισμός βασίζεται στον τούρκικο πολιτισμό».

Η κατηγορία αυτή έχει μεγάλη πλάκα, διότι εδώ οι απόστρατοι παραποιούν τον γραφιά που παραποιεί τη Δραγώνα. Διότι ο καημένος ο γραφιάς δεν τόλμησε καν να διαστρεβλώσει τη Δραγώνα τόσο, ώστε να της αποδώσει αυτή τη φράση. Έγραψε μόνο, ότι η Δραγώνα τάχα είπε «είναι ρατσιστής όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό». Αλλά οι απόστρατοι (μαθημένοι στην ανδρεία φαίνεται) δε μάσησαν, και το κάναν «Οι Έλληνες είναι ρατσιστές, κι ο νεοελληνικός πολιτισμός βασίζεται στον τούρκικο πολιτισμό».

Και το τέταρτο και καλύτερο:

"Η εθνική και ρατσιστική ταυτότητα των Ελλήνων, ενισχύεται από την αποσιώπηση της ιστορίας και του μεγαλείου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας".

Από πού βγάλαν αυτή τη δήλωση οι απόστρατοι; Μα φυσικά από την υπερπατριωτική κεφάλα τους, με γονιδιακές επιρροές από τον προπάππου Θουκυδίδη. Φυσικά ούτε για πλάκα δεν υπάρχει τέτοια δήλωση, σε κανένα από τα δύο βιβλία.

Ελπίζω να απολαύσατε όσο κι εγώ (με ποπ-κορν, γαριδάκια κλπ) τα σχόλια του «αγανακτισμένου πολίτη» Καρατζαφέρη. Απορώ, όμως, που δε βρέθηκε ένας εκεί μέσα να του φωνάξει «Τι είναι αυτά που λες ρε, ξεδιάντροπε ψεύτη και απατεώνα, ντροπή του ελληνικού κοινοβουλίου;».

Και το ξέφρενο πάρτι συνεχίζεται:

Από την εκπομπή του ο Άδωνης παραποιεί το Γαλάνη που παραποιεί τη Δραγώνα.

Θαυμάστε:

Η πλάκα είναι ότι ο Άδωνης μπερδεύει μάλλον και τα βιβλία, διότι παραπέμπει στο «βιβλίο το περίφημο για την ελληνική ταυτότητα», δηλαδή προφανώς το βιβλίο «Τι είναι η πατρίδα μας», το οποίο επίσης δεν περιέχει (φυσικά) αυτά που του αποδίδει.
Και σαν καλός μαθητής του Πλεύρη, τώρα το «η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική» το κάνει «η ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν ένα εθνικιστικό παραλήρημα, το οποίο χάλασε την αρμονική συμβίωση των λαών της οθωμανικής αυτοκρατορίας».

Αν συνεχιστεί κι άλλο αυτό το χαλασμένο εθνικιστικό τηλέφωνο, σε λίγο καιρό προβλέπω να αποδίδουν στη Δραγώνα και τη φράση «Ο Κολοκοτρώνης ήταν τσιράκι των Σοφών της Σιών και αρχηγέτης των Νεφελίμ. Βλέπε σελ. 89 (δε βαριέσαι, ποιος θα το ελέγξει)».

Κλείνω το πρώτο μέρος με μερικά ενδιαφέροντα άρθρα, για όποιον επιθυμεί επιπλέον μελέτη στο συγκεκριμένο θέμα:

Θάλεια Δραγώνα
Ηλίας Κανέλλης

Γιάννης Παντελάκης

JustAnotherGoneOff

Ρένα Χόπλαρου

Χριστίνα Κουλούρη

Κλέαρχος Τσαουσίδης

Ξένια Κουναλάκη

Τι λέει η ίδια η κ. Δραγώνα για την εκστρατεία λάσπης

"Ας διαβάσουν πρώτα το βιβλίο μου"
Βασιλική Σιούτη
"Πέρα από τις δημόσιες επιθέσεις, όμως, δέχεται και ιδιωτικές. Τηλεφωνούν στο σπίτι της και στο γραφείο απειλώντας την ότι «πλησιάζει το τέλος της» και ότι «θα τη βρουν σε χαντάκι», ενώ δέχεται και υβριστικά ηλεκτρονικά μηνύματα." [συγχαρητήρια κ.κ. Γεωργιάδη & Καρατζαφέρη]




Β' ΜΕΡΟΣ: Η πατριωτική αλήθεια του Άδωνη.
Το παρακάτω άρθρο το είχα γράψει πριν καιρό, και σκόπευα να το δημοσιεύσω κάποια στιγμή μόνο του. Πιστεύω όμως ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποκτά μια ιδιαίτερη «διαλεκτική δυναμική» (ή κάτι τέτοιο, δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να το ορίσω).

Όπως θα διαπιστώσετε και μόνοι σας, ο ίδιος ο Άδωνης τελικά επιβεβαιώνει και επαληθεύει απόλυτα τη Δραγώνα, όταν εκείνη μιλούσε για την εθνική ιδεολογία που στηρίζεται σε μύθους και στην άρνηση. Και αποδεικνύει (ο Άδωνης) πόσο καταστροφικός, εκτός από κίβδηλος, είναι ο λόγος της ακροδεξιάς.
--------------

Πρόσφατα επιχείρησα να μπω στο ιστολόγιο του Άδωνη Γεωργιάδη, στον σύνδεσμο όπου είχε γενική κουβέντα με χρήστες του ίντερνετ, κάτω από τον τίτλο «σας καλωσορίζω στο προσωπικό μου ιστολόγιο», διαπίστωσα όμως, ότι ο χώρος αυτός πλέον δεν υπάρχει.
Δεν γνωρίζω αν ο Άδωνης αποφάσισε να διαγράψει την κουβέντα με τους διαδικτυακούς του φίλους στο συγκεκριμένο θέμα, ή αν απλά τη μετέφερε σε έναν άλλον σύνδεσμο, που αδυνατώ να εντοπίσω. Όποιος γνωρίζει, παρακαλώ ας ενημερώσει. Ήταν ένας χώρος γενικής κουβέντας. Για να βοηθήσω, από αυτό το βήμα είχε εκφράσει την ικανοποίησή του, όταν «αποκαλύφθηκε», ότι ο «εχθρός του ελληνισμού και της ορθοδοξίας» Ούρφουσλαγκ ήταν ο Eβραίος Αβραάμ Καμχής.

Βρήκα όμως αφορμή να σας παρουσιάσω ένα απόσπασμα από αυτές τις ομιλίες, το οποίο θεώρησα πριν καιρό αναγκαίο να σώσω, κι απ’ ότι φαίνεται πολύ καλά έκανα.


(κλικ για μεγέθυνση)
Αφορμή στάθηκε ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα «Έθνος» της 22/6/2009, σύμφωνα με το οποίο «η διευθύντρια του Εθνικού Αρχείου Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού κ. Μεταξία Τσιποπούλου είπε ευθέως ότι οι Μινωίτες δεν ήταν Ελληνες», αλλά σημιτικά φύλα.

Δε θα σταθώ στο περιεχόμενο αυτής της δήλωσης, που μου φαίνεται λανθασμένη, αλλά αυτόν τον καιρό δεν έχω δυστυχώς τα μέσα και τον χρόνο για να κάνω μία έγκυρη τοποθέτηση. Θα μείνω όμως στο σχόλιο που έκανε ο Άδωνης, που όταν το πρωτοδιάβασα, νόμισα ότι δε βλέπω καλά. Ξαναδιαβάστε:
«Δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι υπάρχει ένα τέτοιο επιστημονικό ρεύμα και δεν το βρίσκω καθόλου αθέμιτο να υπάρχει. Οι επιστήμονες έχουν το δικαίωμα να έχουν όποια άποψη νομίζουν. Η ένστασις μου ήταν στο ότι η συγκεκριμένη κυρία εξέφρασε μία άποψη από ένα βήμα, που ομιλούσε ως ανωτάτη υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ. Γι’αυτό άλλωστε και οι απόψεις της πήραν τόσο μεγάλη έκταση, εάν μιλούσε μία ανώνυμη κυρία, ούτε μονόστηλο δεν θα ήταν. Όμως είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ μία υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ η οποία υπάρχει για να προασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού Κράτους, να στρέφεται εναντίον των συμφερόντων αυτού. Για να το πω πιο απλά, το θέμα την Καταγωγής των Μινωιτών είναι ένα ομιχλώδες επιστημονικά θέμα. Εγώ θα πω ότι είναι ελληνικής καταγωγής, κάποιος άλλος Σημιτικής, κάποιος τρίτος αγνώστου καταγωγής κλπ Αυτή είναι η αλήθεια. Όμως μία υπάλληλος και μάλιστα ανωτάτη του ΥΠ.ΠΟ ακόμη και αν ήταν απολύτως επιβεβαιωμένη επιστημονικά η μή ελληνική τους καταγωγή -πράγμα που φυσικά δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα, όπως απεδείχθη και από την απάντηση του υποστηρικτού της εκεί, που αναγκάστηκε τελικά να παραδεχθεί ότι κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος, αλλά το πιθανότερο είναι κλπ-, ακόμη όμως και αν βρίσκαμε πάνω σε έναν Μινωίτη Αστυνομική ταυτότητα με άλλη καταγωγή, πάλι μία υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ θα έπρεπε να επιμένει στην ελληνικότητά τους, διότι αυτό συμφέρει την Ελλάδα, άρα και την Υπηρεσία την οποία υπηρετεί. Εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, σ’ένα έστω διφορούμενο θέμα, έρχεται μία κυρία να στραφεί εναντίον των συμφερόντων του Ελληνικού Κράτους. Το θέμα δεν είναι επιστημονικό, είναι κατ’εξοχήν πολιτικό. Εάν ήμουν εγώ Υπουργός, θα την είχα πετάξει έξω από το γραφείο της κλωτσηδόν την επομένη ημέρα. Θα την έστελνα να ταχυδρομεί φακέλλους. Εν πάση περιπτώσει θα έστελνα ένα μήνυμα σε όλους, ότι δεν παίζω με τα συμφέροντα του Κράτους και δεν επιτρέπω και σε κανέναν άλλον να παίζει!»
Αποδελτιώνω εδώ τις προτάσεις που με ενδιαφέρουν:

Πρώτον:
είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ μία υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ η οποία υπάρχει για να προασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού Κράτους, να στρέφεται εναντίον των συμφερόντων αυτού.

Έστω ότι αποδεικνύεται πως οι Μινωίτες ήταν σημιτικά φύλα. Για ποιο λόγο αυτό είναι ενάντια στο συμφέρον του κράτους; Σε τι θα έβλαπτε; Θα αποκτούσαν οι Ισραηλίτες «αλυτρωτικές» βλέψεις; Θα κήρυτταν πόλεμο για να απελευθερώσουν τ’ αδέρφια τους τους Μινωίτες από την τυραννία των Ελλήνων; Ή μήπως οι σημερινοί Κρητικοί θα «αφυπνίζονταν» και θα μετέτρεπαν τις εκκλησίες σε συναγωγές;

Η απάντηση βέβαια είναι απλή: αν οι Μινωίτες βγαίναν Εβραίοι, ή Ινδιάνοι, ή Κινέζοι, το μόνο που θα παθαίναμε θα ήταν … να μάθουμε κάτι καινούριο για τους Μινωίτες. Κι αυτό διότι η καταγωγή δεν σημαίνει απολύτως τίποτα για την προσωπικότητα και τις επιλογές ενός εχέφρονα ανθρώπου. Σημασία έχει μόνο για όσους προσπαθούν να καλύψουν το δικό τους πνευματικό κενό με ξένες πλάτες.

Δεύτερον:
Όμως μία υπάλληλος και μάλιστα ανωτάτη του ΥΠ.ΠΟ ακόμη και αν ήταν απολύτως επιβεβαιωμένη επιστημονικά η μή ελληνική τους καταγωγή […] ακόμη όμως και αν βρίσκαμε πάνω σε έναν Μινωίτη Αστυνομική ταυτότητα με άλλη καταγωγή, πάλι μία υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ θα έπρεπε να επιμένει στην ελληνικότητά τους, διότι αυτό συμφέρει την Ελλάδα, άρα και την Υπηρεσία την οποία υπηρετεί.

Η φράση αυτή συμπυκνώνει σε λίγες λέξεις όλη τη φαιά ιδεολογία του εθνικιστικού χώρου. ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ και ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ. Αυτό ζητάει ο Άδωνης, ευθέως και χωρίς περιστροφές. Να αποκρύψουμε κάθε ίχνος της ιστορίας, κάθε απόδειξη που αμφισβητεί το φαντασιακό τους. «Ελευθερία του λόγου», όπως θα διαβάσετε στην αρχή του σχολίου του, επιτρέπεται μόνο όταν κανείς δεν πρόκειται να δώσει σημασία. Διαφορετικά, η «ελευθερία» θα πρέπει να περιορίζεται στα πλαίσια που ορίζει ως «εθνικό συμφέρον». Αν η επιστήμη έρθει ποτέ σε σύγκρουση με το «εθνικό συμφέρον», τόσο το χειρότερο για την επιστήμη.

Είναι αυτό που έχουμε και άλλοτε προσπαθήσει να αναδείξουμε, ότι αν ποτέ οι άνθρωποι αυτοί αποκτήσουν δύναμη, τότε περισσότερο κι από αριστερούς, δημοκράτες κλπ. κινδυνεύει η ελληνική ιστορία και κληρονομιά, την οποία είναι αποφασισμένοι να την πετσοκόψουν στα μέτρα που θα ικανοποιούν τις εθνικιστικές ονειρώξεις τους.


Τρίτον:
Εάν ήμουν εγώ Υπουργός, θα την είχα πετάξει έξω από το γραφείο της κλωτσηδόν την επομένη ημέρα. Θα την έστελνα να ταχυδρομεί φακέλλους.
Την φράση αυτή σαφώς και θα την εκλάβουμε σαν πολιτική δέσμευση, στην περίπτωση που ο τόπος ξεπέσει τόσο, ώστε να φέρει άτομα σαν τον Άδωνη στην εξουσία. Και καταλαβαίνετε τι μέλλον επιφυλάσσει ο «αξιοκράτης» Άδωνης σε όποιον κάνει το λάθος να διαφωνήσει με τις ιδεοληψίες τους.

Και μια και μιλήσαμε για ελληνική κληρονομιά, θα ήθελα να απευθυνθώ σε δυο βασικούς φορείς της:

Τυχερός στάθηκες Ηρόδοτε, που δε γνώριζες από «εθνικά συμφέροντα» κι έγραφες άφοβα το θαυμασμό σου για άλλους πολιτισμούς και «ξένα φύλα» που εποίκιζαν τον ελληνικό χώρο, χωρίς να κινδυνεύεις από κάποιον απευθείας "απόγονό" σου.

Τυχερός κι εσύ, που δε ζεις σήμερα, Διονύσιε Σολωμέ και μπορούσες να λες, ότι εθνικό πρέπει να θεωρείται το αληθινό, χωρίς να αναγκαστείς να ταχυδρομείς φακέλους από κάποιους που αργότερα θα καπηλευτούν το όνομα και τον ύμνο σου.
------------------------

ΕΠΙΛΟΓΟΣ:

Θα επαναλάβουμε για μία ακόμη φορά το πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η συμμορία που μπήκε στο ελληνικό κοινοβούλιο, εξαπατώντας (όπως έχουμε σε παλαιότερα άρθρα μας αποδείξει) θρασύτατα τους Έλληνες ψηφοφόρους και έχοντας σε ανύποπτες στιγμές αναλύσει τη στρατηγική του "Δούρειου Ίππου" τους, όπου προφανώς αφελείς Τρώες είναι οι Έλληνες ψηφοφόροι και οι κρυμμένοι σύντροφοι είναι κάποιοι "καλοσυνάτοι" κύριοι σαν αυτόν εδώ.



Απέναντι στη λάσπη και το μίσος με τα οποία βρωμίζουν την κοινωνία μας, το ασφαλέστερο αντίδοτο είναι παιδεία, κριτική ικανότητα και (πάνω απ' όλα) ανθρωπιά. Το ότι αναγκάζονται να παριστάνουν τους δημοκράτες, δείχνει ότι ως ένα βαθμό αναγνωρίζουν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας μας.

Ας τους αναγκάσει λοιπόν η κοινωνία μας τουλάχιστον να παριστάνουν τους δημοκράτες ακόμα πειστικότερα. Αν μη τι άλλο, για λόγους αισθητικής.




ΥΓ:
Καλούμε άπαντες, προς αποκατάσταση της Αλήθειας, να διαδώσουν αυτό το άρθρο με όποιο τρόπο νομίζουν. Γιατί όποιος αγαπάει την Αλήθεια δεν αφήνει το ψέμα να κυριαρχήσει
Αναδημοσιεύστε το ελεύθερα, ολόκληρο ή αποσπασματικά.

Το HTML του άρθρου: HTML CODE


.

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Πρωϊνό Ξύπνημα

-->
Το Σεπτέμβριο του 2009, στις 11 και στις 25 του μήνα, είχα αναφερθεί στη δεινή οικονομική θέση στην οποία βρισκόταν η ελληνική οικονομία αναφερόμενος και στα όσα θα έβρισκε μπροστά της η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αν αυτό κέρδιζε – όπως κι έκανε – τις εκλογές του Οκτωβρίου.
Έλεγα τότε ότι τα χρέη φιμώνουν τη χώρα και ότι οι δυνατότητες χάραξης μιας ανεξάρτητης εθνικής οικονομικής πολιτικής έχουν μειωθεί σημαντικά. Τα γεγονότα που ακολούθησαν και που βιώνουμε σήμερα, δυστυχώς με επιβεβαιώνουν σε μεγάλο βαθμό.
Δεν είναι το τεράστιο έλλειμμα, το συνεχώς και ανεξέλεγκτα διογκούμενο εξωτερικό χρέος ή ο κίνδυνος κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων που με ανησυχεί περισσότερο αλλά η απώλεια της φωνής της χώρας, η απώλεια της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας, της δυνατότητας της να χαράσσει και να εφαρμόζει την πολιτική που αυτή αποφασίζει.  Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να πισωγυρίσει σε εποχές δύσκολες, σκοτεινές, μακρινές. Σήμερα η Ελλάδα είναι στα πρόθυρα να ξαναγίνει η «ψωροκώσταινα», η μικρή, φοβική, άφωνη, αμελητέα ελλαδίτσα. Τούτος ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από οποιονδήποτε άλλον και, δυστυχώς, έρχεται σαν παράπλευρη συνέπεια της κάκιστης διαχείρισης των οικονομικών της χώρας αλλά και του τρόπου που επί δεκαετίες δομήθηκε και λειτούργησε η δημόσια διοίκηση.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση δεν έχουν θέση αναιμικές και άνευρες πολιτικές. Δεν έχουν θέση διστακτικά βήματα, διαχειριστικές λογικές. Δεν έχουν θέση απόψεις που βάζουν πάνω από το εθνικό το κομματικό συμφέρον. Οι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης πρέπει να κατανοήσουν (θα έπρεπε να το έχουν κάνει ήδη) ότι αυτός ο λαός είναι έτοιμος να δεχτεί τις όποιες θυσίες απαιτηθούν ώστε να βγει η χώρα από το τέλμα που βρίσκεται, αρκεί να δει κάποια βήματα βελτίωσης του κράτους. Και είναι έτοιμος να το κάνει παρά το γεγονός ότι για την κατάσταση που διαμορφώθηκε η ευθύνη βαρύνει σε συντριπτικό ποσοστό όλους τους πολιτικούς που κυβέρνησαν τον τόπο.
Δυστυχώς, κάποιοι στο κυβερνών κόμμα, δείχνουν ανέτοιμοι να δράσουν και να υλοποιήσουν τα όσα ο πρωθυπουργός και οι ίδιοι διακήρυξαν προεκλογικά. Δυστυχώς, πελαγοδρομούν ανάμεσα στην απραξία και στη διαχείριση της επικαιρότητας. Δυστυχώς, οι απαραίτητες δομικές αλλαγές στον τρόπο διάρθρωσης και λειτουργίας της πολιτείας, καθυστερούν δραματικά ή περιορίζονται σε τριτεύουσες μικροδιορθώσεις. Η κυβέρνηση δείχνει να απώλεσε το συγκριτικό της πλεονέκτημα που ήταν η ισχυρή εντολή που έλαβε από το εκλογικό σώμα. Τρεις μήνες μετά την εκλογική νίκη κάποιοι ακόμα ενημερώνονται ενώ άλλοι λειτουργούν ως υπουργοί με ημερομηνία λήξης που παλεύουν να κρατηθούν λίγες μέρες παραπάνω στο πόστο τους. Η «τακτική» Αβραμόπουλου (δεν κάνω τίποτα για να μην εισπράξω τη φθορά της άσκησης πολιτικής) δείχνει να είναι η κυρίαρχη σε μια σειρά υπουργείων.
Το γκρέμισμα των προσδοκιών όμως δεν θα έρθει μόνο του. Θα παρασύρει μαζί του και τις ιδέες που ήταν πίσω από τις προσδοκίες και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη απώλεια. Απώλεια που θα βαρύνει ένα ολόκληρο κίνημα και το σύνολο των ανθρώπων που στήριξαν τις ιδέες αυτές.
Υπάρχει καιρός ακόμη. Υπάρχουν ακόμη αποθέματα υπομονής. Ας περάσουν μερικοί στη δράση κι ας το κάνουν τώρα. Διαφορετικά θα μιλάμε ξανά για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία.